เจ้าเถียจู้เข้าปะทะระยะประชิด หลินซิ่วกับหลินเสี่ยวหยาใช้มีดช่วยโจมตีอยู่ด้านข้าง
ส่วนลู่เหาหรานยิงธนูก่อกวนจากระยะไกล ไม่นานลิงยักษ์สองหัวก็ถูกเล่นงานจนบาดเจ็บไปทั่วทั้งตัว
ท้ายที่สุด ภายใต้การร่วมมือกันของทุกคน ลิงยักษ์ก็ล้มลงเสียงดังสนั่น
การต่อสู้จบลง
คนที่บาดเจ็บหนักที่สุดคือหลินเสี่ยวหยา รองลงมาคือลู่เหาหราน ส่วนบาดแผลบนตัวเจ้าเถียจู้ฟื้นตัวในพริบตาด้วยพลังฟื้นฟูอันน่ากลัวของไททัน
ซูชิงใช้พลังรักษากับทุกคนเพื่อประคองอาการบาดเจ็บให้คงที่
เมื่อความลึกลับตายลง มักทิ้งวัสดุไว้ คราวนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น
ข้างศพมีสิ่งของสามชิ้นวางอยู่เงียบ ๆ
ไม้จันทน์ลึกลับสีดำสนิทยาวสองเมตรหนึ่งท่อน แกนกลางความลึกลับขนาดเท่ากำปั้นหนึ่งเม็ด และผืนขนสีน้ำตาลเทาที่สมบูรณ์ทั้งผืน
ไม้ท่อนนั้นหนักมากเมื่อถือไว้ในมือ ไม่รู้ทำจากไม้ชนิดใด พอเคาะกับพื้นก็ส่งเสียงกังวานราวกับโลหะกระทบหิน
ความแข็งระดับนี้ใช้เป็นอาวุธได้โดยตรง แต่ก็อาจมีผลข้างเคียงที่ไม่รู้จัก
แกนกลางแผ่หมอกสีเทาจาง ๆ ออกมา ดูคล้ายกับแกนกลางที่ความลึกลับองค์ประกอบทิ้งไว้ก่อนหน้านี้
ผืนขนหนาและเหนียวทนทาน หากเจอลำดับที่เหมาะสม ก็น่าจะนำไปทำเป็นอุปกรณ์ป้องกันที่เหมาะสมได้
ของทั้งสามชิ้นล้วนเป็นของดี
“ของสามชิ้นนี้พวกคุณยังใช้ไม่ได้ชั่วคราว ให้ฉันเก็บไว้ให้ก่อนแล้วกัน”
คำพูดนี้ไม่เกินจริง สำหรับคนที่สร้างวัตถุลึกลับไม่ได้ วัสดุจากความลึกลับก็ไร้ค่า นอกจากเอาไว้ตั้งโชว์
มีเพียงเขาที่อาศัยระบบเอาตัวรอดยุคสิ้นโลกเปลี่ยนวัสดุเหล่านี้ให้กลายเป็นวัตถุลึกลับได้