บทที่ 003 ซุนเฉินผู้ซาบซึ้งใจ: พี่น้อง เดี๋ยวปาของรางวัลให้ รีบปิดไลฟ์เถอะ!
พรวด——!
ที่วิลล่าหรูในเผิงเฉิง ซุนเฉินพ่นน้ำอัดลมใส่หน้าจอคอมฯ เต็ม ๆ!
ลูกตาแทบจะถลน!
คำว่า 'เชี่ย' หลุดออกจากปากทันที!
นี่มันเชี่ยอะไรเนี่ย?!
แชทไลฟ์ระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ!
ถึงจะมีแค่เจ็ดแปดคน แต่ความเร็วการพิมพ์แชทเร็วราวกับไลฟ์ที่มีคนดูเป็นร้อย
"????"
"โอ๊ยตาย! ตากู! ตากูบอดแล้ว!"
"ฉันชาไปหมดแล้ว! โฮสต์นี่ใส่ชุดชั้นใน QQ เหรอ?! กล้าได้ไง!!"
"จบเลย รู้สึกว่าตัวเองไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป..."
เพื่อนร่วมไลฟ์ชากันไปหมดแล้ว
ชาสุด ๆ เลย!
"โอ้~~ ท่านพี่! ท่านพี่! ท่านพี่สบายดีไหม..."
"หลายปีผ่านไป~ มีบ้านที่ไม่อยากจากไปแล้วหรือยัง..."
เจียงเฟิงยังคงบิดสะโพกอย่างเต็ม力
เขาไม่เคยเรียนโพลแดนซ์มาก่อน แต่ถึงไม่เคยกินหมูก็เคยเห็นหมูเดินไงล่ะ~
อย่าถาม
บิดอย่างเดียวก็พอ!
หน้าจอตรงหน้า ซุนเฉินอึ้งไปเลย... ไม่ใช่สิ รายการแบบนี้เสียร้อยเดียวดูได้เหรอ?
นาทีที่แล้วเขายังคิดว่าโฮสต์เล็ก ๆ เปิดปากขอตรวจสอบสินทรัพย์ร้อยเดียว ชัด ๆ ว่าเป็นร้านตัดราคาโกงตังค์
แต่ตอนนี้... ซุนเฉินรู้สึกว่าร้อยเดียวนี่โคตรคุ้ม!
นี่มันอิมแพ็กต์ระเบิดตูมตามเลยนะเฮ้ย!
เจียงเฟิงบิดจนเหงื่อท่วมหัว ยิ้มกริ่ม: "พี่น้อง! ปรบมือ ดอกไม้ มาสักระลอก! ท่านพี่อย่าเพิ่งหนี! 'ซุปเปอร์ร็อคเก็ต' สามลูกปลดล็อกท่าแอดวานซ์! ท่าใหม่คุ้มไม่คุ้มต้องดู!"
ซุปเปอร์ร็อคเก็ตราคาห้าพันต่อลูก!
สามลูกก็หมื่นห้าพัน!
โกงตังค์!
โกงตังค์แบบไม่อำพราง!
แต่ครั้งนี้เพื่อนร่วมไลฟ์กลับไม่มีใครบอกว่าเจียงเฟิงกินลึก แถมยังพิมพ์กันอย่างบ้าคลั่งทั้งที่หัวชา
"เอาไปเลย! ให้เขาหาไปเถอะ! เชี่ย เสียร้อยเดียวดูรายการเป็นหมื่น!"
"จับท่านพี่คนนั้นตรึงไว้ อย่าให้หนี!"
เพื่อนร่วมไลฟ์พลิกไปเข้ากับเจียงเฟิง
ซุนเฉินก็ไม่ได้คิดจะหนี คืนนี้เขาตั้งใจมาระบายอารมณ์ แต่ยังไม่ทันได้ระบาย ก็ถูกเจียงเฟิงทำให้ช็อคจนโง่ไปเลย
โพลแดนซ์เขาเคยดู
ไม่ใช่แค่เคยดูโฮสต์สาวสวยเต้น แต่ยังเคยดูครูสอนเต้นมืออาชีพเต้นด้วย!
ดังนั้นซุนเฉินเห็นชัด ๆ เลยว่าโฮสต์เล็กตรงหน้านี้ไม่มีพื้นฐานการเต้นแน่ ๆ!
ซุปเปอร์ร็อคเก็ตสามลูกไม่เท่าไหร่
เขาแค่อยากรู้ว่า 'ท่าแอดวานซ์' ที่เจียงเฟิงบอกว่าคุ้มนั้นคืออะไรกันแน่!
ท่าอะไรถึงคุ้มค่ากับซุปเปอร์ร็อคเก็ตสามลูก!?
【'เฉินมู่เยวี่ยไป๋ (Lv49)' มอบของรางวัล 'ซุปเปอร์ร็อคเก็ต x3' ให้โฮสต์!】
เฉินมู่เยวี่ยไป๋: "ฉันอยากดูท่าใหม่!"
เจียงเฟิงยิ้มกริ่ม: "ได้เลย! ขอบคุณท่านพี่สำหรับร็อคเก็ต! ขอให้ท่านพี่——"
"ชีวิตสุขสันต์ยืนยาว ร่ำรวยดั่งมหาสมุทร!"
"หน้าที่การงานพุ่งทะยานสู่เก้าชั้นฟ้า ความสุขไม่มีวันหนี!"
"สาว ๆ รุมรัก ชีวิตหลากหลายไม่รู้จบ!"
คำขอบคุณเป็นชุดทำให้บรรยากาศไลฟ์พุ่งถึงขีดสุดทันที
ของรางวัลเข้าบัญชี
เจียงเฟิงไม่ลังเลอีกต่อไป รีบยึดราวตากผ้าให้แน่นกับพื้นและเพดาน
เนื่องจากความยาวไม่พอ เจียงเฟิงยังลากเก้าอี้มาเพิ่ม ถึงจะยึดราวตากผ้าให้อยู่กับที่
ไม่ให้มันสั่น
"โฮสต์จะทำอะไรน่ะ?"
"นี่คงไม่ได้คิดจะปีนขึ้นไปนะ???"
เพื่อนร่วมไลฟ์งงมาก แม้จะบอกว่าราวตากผ้านี่ทำจากเหล็ก แต่นายก็ยึดไม่แข็งแรงเลยนะ!
แค่ทำท่าอะไรสักหน่อยก็ว่าไป แต่ถ้าจะปีนขึ้นไปจริง ๆ ไอ้นี่จะรับไหวเหรอ?
ซุนเฉินก็ไม่เข้าใจ มองเจียงเฟิงด้วยความสงสัย
"ท่านพี่! ท่านเคยได้ยินว่ามีท่ายากท่าหนึ่งในโพลแดนซ์ไหม——ชื่อว่า: ท่าแยกขาตรงบนราว!"
เสียงของเจียงเฟิงดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม: "วันนี้น้องเตรียมตัวกระทันหัน ของนี่ก็ไม่ค่อยแข็งแรง บนราวคงไม่ไหวแล้ว แต่ใต้ราวเราลองดูได้!"
เจียงเฟิงพูดง่าย ๆ แต่ซุนเฉินหัวชาขึ้นมาทันที!
ไม่ใช่สิ!
ไอ้หมอนี่คงไม่ได้คิดจะโชว์ 'ท่าแยกขาตรงใต้ราว' ใช่ไหม?!
นายไม่มีพื้นฐานการเต้นเลยนะเฮ้ย!!!
ที่เรียกว่า 'ท่าแยกขาตรง' แท้จริงก็คือการฉีกขา แยกขาหน้าหลังหรือซ้ายขวาเป็นเส้นตรง บวกกับสภาพแนวตั้งของราวโพลแดนซ์ ก่อให้เกิดความสมดุลและสุนทรียภาพ
ท่านี้สำหรับนักแสดงมืออาชีพไม่ถือว่ายากอะไร
อย่างแรกคือความยืดหยุ่นของร่างกายในการฉีกขา พวกเขาฝึกกันมาตั้งแต่เด็ก เอ็นต่าง ๆ ก็ยืดจนหายตึงแล้ว
แยกขาทั้งสองข้างเป็นแนวนอนได้โดยไม่รู้สึกกดดัน
แต่เจียงเฟิงไม่ใช่!
ซุนเฉินถึงจะชอบเที่ยว แต่สายตายังพอมี เขายืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์สิบหมื่นเลยว่าโฮสต์ตรงหน้านี้ไม่มีพื้นฐานการเต้นเด็ดขาด ฉีกขา ยืดกล้ามเนื้ออะไรนั่นก็ไม่เคยทำมาก่อน!
จะแยกขาท่าฉีกขาตรงได้ แทบจะเป็นไปไม่ได้!
แน่นอน ถ้าฝืนแยกก็พอได้... แค่ความเจ็บปวดนั่น แค่คิดยังขนลุก!
ซุนเฉินเริ่มใจเสีย: "เฮ้ย อย่าฝืนนะ!"
แต่เขายังไม่ทันพิมพ์ส่ง ก็เห็นเจียงเฟิงยกขาข้างหนึ่งพาดบนราวตากผ้าแล้ว เท้าขวาของเจียงเฟิงยืนบนพื้น เท้าซ้ายยกสูง ส้นเท้าอิงกับราวตากผ้า
เจียงเฟิงยิ้ม: "พี่น้อง! ปลดล็อกท่าใหม่ ท่าแยกขาตรงใต้ราว! มา~"
ตามด้วยเสียงพูด
เจียงเฟิงทิ้งน้ำหนักตัวลง มือขวากดขาซ้ายที่พาดบนราวตากผ้าไว้แน่น
กดลงอย่างแรง!
กรึ๊บ——!
เสียงดังกรึ๊บดังขึ้น นั่นคือเสียงกระดูกต้นขา
ไม่ใช่กระดูกหัก
แต่เป็นเสียงของเอ็นที่ไม่ได้ถูกยืดมานาน คล้ายเสียงดัดนิ้วมือตอนเด็ก ๆ
ทันใดนั้น!
ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้ขาซ้ายเริ่มสั่น
หน้าผากก็มีเหงื่อเม็ดเล็กซึมออกมา
แต่รอยยิ้มบนใบหน้าเจียงเฟิงไม่เปลี่ยนไปแม้แต่นิด มือทั้งสองกดขาซ้ายแน่น น้ำเสียงยังคงสูง เปี่ยมด้วยความหลงใหลและรอยยิ้ม: "พี่น้อง! ท่าแยกขาตรงใต้ราว! ดอกไม้กับปรบมืออยู่ไหนกัน~~"
"ดูสนุกอย่าลืมของรางวัลให้โฮสต์นะ โฮสต์เน้นโกงตังค์ ตอนนี้ขาดอีก 1400!"
"โกงครบปุ๊บปิดไลฟ์!"
ไลฟ์เดือดพล่าน
ผู้ชมที่ถูกความคึกคักดึงดูดเข้ามา ก็ถูกภาพนี้ดึงดูดเช่นกัน
"เชี่ย! โฮสต์เจ๋งมาก ความยืดหยุ่นใช้ได้เลยนะ! ไม่ค่อยเห็นโฮสต์ผู้ชายฉีกขาได้!"
"มิน่าล่ะโฮสต์จะเต้นโพลแดนซ์ ที่แท้ก็เตรียมมา!"
เพื่อนร่วมไลฟ์ที่ไม่รู้เรื่องยังฮือฮา
แต่ซุนเฉินหน้าจอกลับตะลึง...
"ไอ้หมอนี่..."
ซุนเฉินพึมพำ พูดตามตรงเขาเริ่มซาบซึ้งใจแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาชอบเที่ยว แล้วเคยศึกษาโพลแดนซ์มาช่วงหนึ่ง ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มของเจียงเฟิงแบบนี้
คนทั่วไปคงถูกหลอกไปแล้ว!
เขาบอกว่าเขาเป็นโฮสต์สายโกงตังค์ แต่เขาไม่ใช่พวกที่ใช้ความน่าสงสารมาโกง!
ซุนเฉินนึกภาพไม่ออกว่าคนที่ไม่เคยฉีกขามาก่อน ดึงขาให้เป็นแบบนี้จะเจ็บแค่ไหน! แต่เจียงเฟิงตรงหน้ากลับไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ แถมยังยิ้มพลางขอบคุณเขาอยู่ตลอด
หมื่นห้าพัน!
คุ้มไหม?
พี่น้องคนนี้เอาชีวิตมาให้คุณค่าทางอารมณ์กับเขา!
ซุนเฉินสัมผัสได้ว่า โฮสต์คนนี้ฉลาดมาก!
เขาอาจจะรู้ตัวว่าคืนนี้เขาอารมณ์ไม่ดี ตอนที่เขาเสนอให้เต้นโพลแดนซ์ ก็เลยจงใจแต่งหญิงมาแปลงโฉม หรือไม่ก็แค่จะโกงตังค์ อยากฉุดรั้งเขาในฐานะท่านพี่ไว้?
แต่ทั้งหมดนั่นไม่สำคัญแล้ว
เทียบกับเจียงเฟิง พวกโฮสต์สาวที่พูดเต็มปากว่า 'พี่คะ ค่ำคืนนี้เป็นไงบ้าง' แต่ในใจคิดจะรีดไถเขาอยู่ แย่ชัด ๆ! พวกขยะนั่น แค่เช็ดรองเท้าให้เจียงเฟิงยังไม่สมควรเลย!
มาถึงขั้นที่เจียงเฟิงทำได้...
ซุนเฉินอยากพูดประโยคหนึ่ง นั่นก็คือ——
พี่น้อง คุณค่าทางอารมณ์ที่นายมอบให้ พี่ซุนคนนี้รับแล้ว!
นายจะคิดฉุดรั้งเราไว้ หรือจะโกงตังค์!
ตามสบาย!
ของรางวัลนี้ เราเต็มใจทุ่ม!
【'เฉินมู่เยวี่ยไป๋ (Lv49)' มอบของรางวัล 'คาร์นิวัล x2' ให้โฮสต์!】
เฉินมู่เยวี่ยไป๋: "พี่น้อง เหนื่อยแล้ว ของรางวัลให้ นายรีบปิดไลฟ์เถอะ!"