เช้าวันถัดมา เหยาผิงอันแต่งตัวอำพรางเรียบร้อยแล้วก็ออกจากฐานบัญชาการ ขับพ้นเขตเมืองไปจอดกลางทะเลทราย ห่างจากฝั่งตะวันตกของอัจญ์ดาบิยาหลายกิโลเมตร
เหยาผิงอันยืนอยู่ระหว่างพุ่มไม้หลายกอที่สูงกว่าสองเมตร ก่อนจะนำตู้เซฟออกมา
หลังจากตรวจดูอย่างละเอียดและลองกะขนาดแล้ว เขาก็ใช้เหรียญทองหนึ่งเหรียญซื้อเครื่องตัดกำลังสูงกับคีมปากเป็ดไฮดรอลิกจากคลังอาวุธยุทโธปกรณ์
เครื่องตัดแบบถือมือใช้แบตเตอรี่เต็มกำลังได้นานกว่าครึ่งชั่วโมง จัดเป็นอุปกรณ์สนับสนุนด้านส่งกำลังบำรุงระดับทหาร
ส่วนคีมไฮดรอลิกก็สามารถถ่างวัตถุโลหะที่บิดเบี้ยวได้อย่างง่ายดาย
เมื่ออุปกรณ์พร้อม เขาก็ลงมือตัดทันที สวมแว่นนิรภัย กดสวิตช์ เสียงเครื่องดังหึ่ง ๆ แม้จะบาดหู แต่ก็ไม่ดังมากนัก
ซี่ ซี่ ซ่า...
พอเฟืองเข้าใกล้ตัวตู้ ประกายไฟก็พุ่งกระจาย ภายใต้แรงของเฟืองโลหะผสมพิเศษ ตัวตู้ค่อย ๆ ถูกตัดเป็นร่อง
หลังจากง่วนอยู่กว่าสิบนาที ในที่สุดตู้เซฟขนาดไม่ใหญ่นักแต่ตัวตู้แข็งแกร่งผิดปกติก็ถูกตัดออก
เขาเปลี่ยนไปใช้คีมไฮดรอลิกถ่างร่องที่ตัดไว้ จากนั้นเร่งกำลังขึ้น ประตูตู้สั่นสะเทือนอย่างแรง ก่อนจะหลุดกระเด็นออกไปพร้อมเสียงกึง ตกลงบนผืนทรายห่างออกไปหนึ่งเมตร
เปิดได้แล้ว
ในตู้เซฟมีของอยู่ไม่น้อย อัดแน่นไปด้วยธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ แต่เป็นธนบัตรเก่าทั้งหมด ส่วนใหญ่เป็นชนิดราคา 20 กับ 50 ดอลลาร์
เขาหยิบออกมาวางบนพื้นแล้วนับดู รวมเป็นเงินสด 120,000 ดอลลาร์ ธนบัตรชนิดราคา 20 ดอลลาร์สิบปึก และชนิดราคา 50 ดอลลาร์ยี่สิบปึก เป็นธนบัตรเก่าที่เอาไปใช้ได้ทันที
พอเห็นธนบัตรเก่าเหล่านี้ ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวเหยาผิงอัน