พอมาถึงที่หมาย ทุกคนกินบะหมี่รองท้องหลังลงจากรถกันเสร็จ หวังไห่ก็พาพวกเขาเข้าไปในห้องประชุมเล็ก
ห้องประชุมจัดวางคล้ายห้องเรียน มีเก้าอี้พร้อมโต๊ะเล็กเรียงเป็นระเบียบ ด้านหน้ามีจอโปรเจ็กเตอร์ ส่วนบนเพดานมีเครื่องฉายห้อยลงมา
นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว
「ทุกคน เวลากระชั้นชิด เราจะอบรมก่อนเริ่มงานหนึ่งชั่วโมง จากนั้นพวกคุณต้องเดินทางไปโรงซ่อมเครื่องจักรคืนนี้ อีกเรื่องหนึ่งคือการแต่งตั้งตำแหน่ง」
「เหยาผิงอันเลื่อนเป็นหัวหน้าทีม เหลียวซิ่วเจี๋ยเป็นรองหัวหน้าทีม ส่วนหลี่เสี่ยง หวังเฉียงจวิน เกาหมิงอวี่ และเกาซง พวกคุณสี่คนอยู่ภายใต้การดูแลของเหยาผิงอันกับเหลียวซิ่วเจี๋ย」
「ครับ!」
คนที่ถูกเรียกชื่อต่างขานรับ
「คนอื่น ๆ จะถูกจัดเข้าทีมอื่นเมื่อไปถึงที่นั่น」
「เข้าใจแล้ว」
「ดี งั้นไม่พูดมาก เริ่มกันเลย」
หวังไห่ตบมือสองสามครั้ง ก่อนพูดต่อว่า 「ตั้งแต่พวกคุณออกจากสนามบิน ก็เข้าสู่โหมดทำงานแล้ว อาวุธที่แจกให้บนรถไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และไม่ใช่การจงใจสร้างบรรยากาศตึงเครียด」
「ตอนนี้ที่นี่อาจดูสงบ แต่ในเมืองมีกลุ่มติดอาวุธแทบทุกแห่ง แทบทุกบ้านมีปืน ชาวต่างชาติที่อยู่ที่นี่จึงแทบไม่มีใครออกมาเดินบนถนนหลังมืด」
「ส่วนพื้นที่นอกเมืองยิ่งไม่ต้องพูดถึง」
「บริษัทรับสมัครเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธ ไม่ได้ทำเพื่อเอาหน้า แต่เพราะมีความจำเป็นจริง ๆ」
「ทำไมถึงจำเป็นน่ะหรือ? ก็เพราะที่นี่อันตรายน่ะสิ」
「ที่นี่ไม่เหมือนบ้านเราเลย เสียงปืนอาจกล่อมพวกคุณเข้านอน และปืนก็เป็นของที่ช่วยรักษาชีวิตพวกคุณ」