หลินซูฮั่นได้ยินแล้วสีหน้าเย็นชาลงทันที พูดว่า:
"ข้าขอบอกเป็นครั้งสุดท้าย เอาดอกไม้นั้นกลับไปวางไว้ที่เดิม!!!"
หลินเฟิงมองหลินซูฮั่นด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่พูดอะไรสักคำ
เมื่อเห็นว่าหลินเฟิงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
หลินซูฮั่นแผ่พลังสังหารอันน่ากลัวออกมาจากตัว เตรียมที่จะลงมืออย่างสุดความสามารถเพื่อชิงดอกไม้ส่งวิญญาณกลับคืนมา!
ดอกไม้ส่งวิญญาณคือกุญแจสำคัญที่เขาจะใช้ทะลวงสู่ขั้นสร้างฐาน!
เขาจะไม่มีวันยอมให้ผู้อื่นมาแตะต้องมันเด็ดขาด!
และในขณะนั้นเอง!
หลินเฟยไห่ หนิวเปิน ยายจินฮวา และคนอื่นๆ ก็วิ่งเข้ามา
หลินเฟยไห่มองทั้งสองคนที่กำลังเตรียมจะลงมือกันอยู่แวบหนึ่ง แล้วขมวดคิ้วถาม: "ซูฮั่น เกิดอะไรขึ้น?"
"คนนี้ขโมยดอกไม้ของข้าไป!"
หลินซูฮั่นพูดเสียงเย็นชา
"ขโมยดอกไม้ของเจ้า?"
หลินเฟยไห่นิ่งไปครู่หนึ่ง
จากนั้น
ก็เห็นดอกไม้ส่งวิญญาณในมือของหลินเฟิง
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าดอกไม้นี้คืออะไร แต่ตราบใดที่ซูฮั่นหลานชายของเขาต้องการ มันก็ต้องชิงกลับมาให้ได้!
คิดได้ดังนั้น
หลินเฟยไห่จึงพูดกับหลินเฟิงพร้อมรอยยิ้ม:
"หากคุณชายหลินชอบดอกไม้ อยากได้เท่าไหร่ข้าก็สามารถมอบให้ได้ แต่ดอกไม้สีน้ำเงินในมือของท่าน หลานชายของข้าชอบมาก ขอรบกวนท่านยกให้พวกเราได้หรือไม่?"
"หลานชายท่านชอบ แล้วข้าต้องยกให้งั้นหรือ?"
หลินเฟิงถามด้วยความสนใจ
"ถูกต้อง! ขอเพียงคุณชายหลินให้เกียรติข้าสักครั้ง... การได้มิตรภาพจากตระกูลหลินของเรา มีค่ายิ่งกว่าดอกไม้เพียงดอกเดียวหลายเท่านัก!"