"ท่านฉิน มาที่นี่ได้ยังไง?"
ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มคนนั้นก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม
"เห้ย จางชิว! ไอ้หนูนี่มาแอบจีบสาวที่โรงเรียนเราอีกเรอะ?"
ฉินเฟิงทำเป็นตกใจ เดินเข้าไปตีไหล่ชายหนุ่มเบาๆ
จางชิวไม่ได้ใส่ใจ กลับหยิบบุหรี่แพงออกมาหนึ่งมวนส่งให้ พูดด้วยสีหน้าประจบประแจง:
"ท่านฉิน ผมก็พึ่งชื่อเสียงของท่านไงครับ! ถ้าไม่มีท่านหนุนหลัง ผมจะกล้ามาจีบสาวที่นี่ได้ยังไง?"
"พูดแบบนั้นไม่ได้นะ! การที่แกจีบสาวไม่เกี่ยวกับฉันเลย"
ฉินเฟิงพูดพลางรับบุหรี่มาอย่างไม่ใส่ใจ
จางชิวรีบหยิบไฟแช็กออกมา จุดไฟให้อย่างนอบน้อม
ฉินเฟิงพ่นควันบุหรี่เป็นวง แล้วถามว่า:
"เกิดอะไรขึ้น? แกไปรังแกเพื่อนร่วมโรงเรียนผมหรือเปล่า? เห็นร้องไห้กันเป็นแบบนี้"
จางชิวได้ยินก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง
ฉินเฟิงฟังจบก็ยิ้มอย่างดูถูก
"เช่อ...ฉันคิดว่าเรื่องอะไรซะอีก! ก็แค่รถสปอร์ตเก่าๆ คันเดียวเอง แกจะทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ไง?"
"รถเฟอร์รารี่คันนั้น สำหรับท่านฉินก็แค่เศษเสี้ยวเดียว ไม่คุ้มค่าที่จะเอ่ยถึง แต่สำหรับผม มันมีค่ามาก!"
จางชิวพูดพลางประจบ
เห็นภาพนี้
หลินอวิ๋นเหยาก็เริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง!
ตอนมาลงทะเบียนเรียนเมื่อวาน
ฉินเฟิงคนนี้ก็เคยมาคุกคามเธอ แต่ถูกพี่ชายของเธอไล่ไป!
ก่อนจะไป
เขายังพูดคำข่มขู่ไว้ว่าจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ!
ตอนนี้ฉินเฟิงมาโผล่ตอนแบบนี้ ก็ยากที่จะไม่ให้คนคิดไปไกล!
ในตอนนั้นเอง เฉินลู่ก็พูดยิ้มๆ: