สำนักเซวียนหลิง
ในห้องโถงใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่าแห่งหนึ่ง ชายชราในชุดคลุมสีเทากำลังนั่งขัดสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่
“อาจารย์! อาจารย์!”
ในขณะนั้นเอง ศิษย์คนหนึ่งก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาจากด้านนอก
“เป็นอะไรไป? วิ่งวุ่นวายแบบนี้ ยังกับไฟไหม้บ้าน!”
ชายชราชุดเทาลืมตาขึ้น คิ้วขมวดเล็กน้อย
“ท...ท่านอาจารย์! แผ่นป้ายชีวิตของศิษย์พี่เสี่ยวอู่แตกแล้ว!”
ศิษย์คนนั้นพูดเสียงสั่น
ชายชราชุดเทาได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและลังเลไม่แน่ใจ
แผ่นป้ายชีวิตคือเครื่องรางระดับต่ำที่ศิษย์ทุกคนในสำนักเซวียนหลิงสร้างขึ้นจากเลือดหัวใจ เชื่อมโยงกับชีวิตของศิษย์ผู้นั้นอย่างใกล้ชิด เมื่อใดที่ศิษย์เสียชีวิต แผ่นป้ายชีวิตที่สร้างขึ้นก็จะแตกสลายตามไปด้วย!
ตอนนี้แผ่นป้ายชีวิตของเสี่ยวอู่แตกแล้ว นี่ก็หมายความว่าเสี่ยวอู่ตายแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย!
“เกิดขึ้นเมื่อไหร่?”
“เมื่อกี้เองครับ ผมทำความสะอาดห้องเก็บแผ่นป้ายตามปกติ ก็พบว่าแผ่นป้ายชีวิตของศิษย์พี่เสี่ยวอู่แตกแล้ว!”
ศิษย์คนนั้นพูดอย่างตื่นเต้น
เขาอยู่ในสำนักเซวียนหลิง ทำงานทำความสะอาดห้องเก็บแผ่นป้ายมามากกว่ายี่สิบปี เพิ่งจะเคยเห็นแผ่นป้ายชีวิตแตกเป็นครั้งแรก ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก!
ชายชราชุดเทาได้ยินแล้วสีหน้าหม่นหมองลง คิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นทั้งร่างก็กลายเป็นแสงสีหนึ่งพุ่งไปยังยอดเขาแห่งหนึ่ง
บนยอดเขา
มีหญิงสาวชุดขาวผู้งามสง่าเหนือใครกำลังนั่งขัดสมาธิบำเพ็ญเพียรอยู่ แสงจันทร์อันอ่อนโยนสาดส่องลงบนร่างของนาง งดงามอ่อนช้อย ราวกับเทพธิดาที่ลงมาจากสวรรค์!
“อาจารย์! ท่านมาทำไม?”
เจียงซีอวี่สัมผัสได้ถึงการมาถึงของผู้อาวุโส จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น