ตู้จื่อเถิงกับซ่างกวนเฟยหงได้สติกลับมาทันที ต่างคนต่างมองหลินเฟิงด้วยสายตาลึกซึ้ง
คิดไม่ถึงว่าชายหนุ่มคนนี้จะมีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ สังหารหนานกงซุนได้โดยตรง!
แต่ทั้งคู่ในใจก็ไม่ได้หวาดกลัวอะไรมากนัก
อย่างไรเสียหลินเฟิงก็เป็นคน ไม่ใช่สัตว์เดรัจฉาน!
และตราบใดที่เป็นคนก็ต้องมีสมอง ต้องรู้จักกลัว และต้องรู้จักเกรงกลัว!
"หนูน้อย เป็นพี่ที่ล่วงเกินไปเอง! ข้าคือตู้จื่อเถิงแห่งตระกูลตู้ หยุนชวน ขอแสดงความขอโทษด้วย"
ตู้จื่อเถิงฉีกยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้า
คำพูดของเขาช่างมีชั้นเชิง!
อย่างแรกคือบอกที่มาที่ไปของตัวเอง เพื่อเตือนหลินเฟิงว่า ข้าไม่ใช่คนที่เจ้าจะมารังแกได้ง่ายๆ!
จากนั้นก็พูดขอโทษเนิบนาบ หมายความว่าข้าให้หน้ากับเจ้า แล้วเจ้าก็ให้หน้ากับข้าบ้าง เรื่องนี้ก็จบกัน!
เขาเชื่อว่าหลินเฟิงต้องฟังความหมายในคำพูดของเขาออกแน่นอน!
"ปวดท้อง?”
หลินเฟิงเลิกเปลือกตาขึ้นมอง แล้วยกเท้าเตะเข้าที่ท้องของตู้จื่อเถิงโดยตรง
"ปัง!"
ตู้จื่อเถิงตั้งตัวไม่ทัน ถูกเตะกระเด็นออกไป ร่างกายงอเป็นรูปกุ้งแห้ง ก่อนจะกระแทกลงพื้นอย่างหนัก
"ไม่..."
ตู้จื่อเถิงเอามือกุมท้องไว้ ก้มหน้ากระอักเลือดออกมาเป็นกำใหญ่ รู้สึกได้ว่าอวัยวะภายในทั้งห้าเคลื่อนไปหมด ลุกไม่ขึ้นอยู่เป็นนาน!
เมื่อเห็นภาพนี้
ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างขนหัวลุก
ชายหนุ่มคนนี้ช่างกล้าบ้า Size ใหญ่เกินไปแล้ว!
ฆ่าหนานกงซุนยังไม่พอ ยังกล้าลงไม้ลงมือกับตู้จื่อเถิงอีก?
เขารู้หรือไม่ว่าที่นี่คือหยุนชวน?
การลงไม้ลงมือกับผู้อาวุโสตระกูลตู้ในเขตหยุนชวน ก็เหมือนไปแหย่หัวเสือบนหัวมังกร ยังไงก็ไม่รู้ว่าตายเขียนยังไง!