บ้านตระกูลสวี
หวังชุ่ยเหลียนรู้สึกใจไม่ดีมาตั้งแต่เช้า
เธอไม่รู้เลยว่าตาแก่ที่บ้านคุยอะไรกระซิบกระซาบกับลูกชายคนรองเมื่อคืน
รู้แค่ว่าพอตื่นเช้ามา เตียงเตาของลูกชายคนรองก็ว่างเปล่า
เธอกำลังสงสัยอยู่พอดี ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก
ลุงหวังกับพวกพากันหามสวีอันปังที่หมดสติเข้ามา
“บ้านตระกูลสวี! มารับลูกชายแกไป!”
พอหวังชุ่ยเหลียนเห็นขาของสวีอันปังที่ม่วงช้ำราวกับมะเขือ เธอก็ตาพร่ามืด เกือบเป็นลมล้มพับไป
“โธ่ ลูกแม่! เกิดอะไรขึ้น! ทำไมถึงเป็นแบบนี้!”
เธอพุ่งเข้าไปหาแล้วร้องไห้โฮ
หวังต้าเหลยทำหน้าขึงขัง เล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ
“ลูกชายคนรองบ้านแกแอบไปขุดที่ดินส่วนรวมของหมู่บ้านตรงจุดรับฝากขายกลางดึก จนตัวเองถูกดินกลบ! เรื่องในบ้านพวกแกจะเป็นยังไง ฉันไม่สน แต่ข้อหาทำลายทรัพย์สินส่วนรวมของหมู่บ้าน เขาหนีไม่พ้น! ค่ารักษาก็หาทางกันเอง! พอฟื้นแล้วจะพาไปที่ทำการกองพล ให้ทบทวนความผิด!”