บรรทัดที่สองเขียนว่า “รถแทรกเตอร์ 3 คัน” แล้ววาดวงกลมไว้ข้างหลังสามวง
ช่องวันที่เขาเขียนเดือนเป็นไม่ ก็เลยวาดพระอาทิตย์แทน
สวีเซิ่งมองอยู่พักใหญ่ จู่ ๆ ก็ร้องเรียกขึ้นมา “พ่อ”
สวีเฉ่าเกินสะดุ้ง รีบยืดตัวตรง “เออ เซิ่งจื่อ”
“เขียนตัวหนังสือไม่เป็นก็วาดเอา วาดก็ถือว่าใช้ได้เหมือนกัน” สวีเซิ่งชี้สมุด “ต่อไปมีรถเข้าออกแต่ละคันก็จดไว้ทุกครั้ง เข้ามาเมื่อไร ออกไปเมื่อไร ใครเป็นคนขับ บรรทุกอะไร ต้องจดให้หมด”
“เขียนไม่เป็นก็ไปถามหลิวต้าจู้กับจ้าวเสี่ยวหมิง ให้พวกเขาช่วยเขียน”
“เออ ๆ พ่อจำได้” สวีเฉ่าเกินกำดินสอแน่น
“ก่อนล็อกประตูตอนกลางคืน เอาสมุดกลับไปเก็บในห้อง อย่าให้ใครมาแตะ”
“เออ”
สวีเซิ่งหันหลังเดินจากไป สองก้าวแล้วก็หันกลับมา “มื้อเที่ยงที่โรงอาหารเก็บข้าวไว้ให้พ่อ มีเนื้อสามชั้นผัดน้ำมันกับหมั่นโถวลูกใหญ่สองลูก”
สวีเฉ่าเกินชะงักไปครู่หนึ่ง ขยับริมฝีปาก แต่พูดอะไรไม่ออก
สวีเซิ่งไม่หันกลับมามอง เดินหน้าต่อไป
หวังต้าเหลยเดินตามมา กระซิบว่า “เนื้อสามชั้นผัดน้ำมันเหรอ? วันนี้ไม่ใช่วันพิเศษนี่นา”
“วันนี้ต้องขนของขึ้นรถ เป็นกรณีพิเศษ” สวีเซิ่งไพล่มือไว้ข้างหลัง “อีกอย่าง เนื้อชิ้นหนึ่งก็ไม่กี่เหมา เอามาอุดปากเขา คุ้มจะตาย”