สวีเซิ่งได้ยินดังนั้น ก็ลากกล่องกระดาษที่ยังไม่ได้เปิดออกมาจากใต้โซฟาทันที
วิทยุนำเข้า รุ่นล่าสุดของโซนี่ ตัวเครื่องทำจากไม้ชิงชัน ปุ่มหมุนเงาวับ
เขาเปิดเครื่องแล้วลองปรับคลื่นดู มีเสียงซ่าเบา ๆ สองครั้ง ก่อนเสียงใสชัดจะดังขึ้น เป็นข่าวภาคค่ำจากสถานีวิทยุกระจายเสียงประชาชนกลาง
หลินซู่เฟินอุทานออกมาอย่างตกใจ
ดวงตาของพี่สะใภ้รองเบิกกว้างในพริบตา
หล่อนแย่งกันอวดกับภรรยาเลขาหวังชั้นล่างมาครึ่งปีแล้ว วิทยุของบ้านเลขาหวังเป็นยี่ห้อตราจอมแดงที่ผลิตในเซี่ยงไฮ้ หล่อนอิจฉาเรื่องนี้มาตั้งครึ่งปี แต่กลับกลายเป็นว่าลูกเขยบ้านนอกคนนี้หอบวิทยุนำเข้ามาให้เครื่องหนึ่งอย่างนั้นหรือ?
สวีเซิ่งเปิดถุงผ้านุ่มอีกใบต่อ
ผ้าคลุมไหล่ขนแคชเมียร์
สีขาวนวล ขนนุ่มฟู พอสะท้อนแสงไฟก็ยิ่งดูนุ่มละมุน
“แม่ครับ” สวีเซิ่งคลี่ผ้าคลุมไหล่ออก แล้วค่อย ๆ วางลงบนบ่าหลินซู่เฟิน “ในเมืองหลวงลมแรง แม่ก็อายุมากแล้ว คลุมผืนนี้ออกไปข้างนอกจะได้อุ่นครับ”
หลินซู่เฟินยื่นมือไปลูบผ้าคลุมไหล่ ปลายนิ้วสั่นระริก
เธอเป็นรองผู้อำนวยการหอสมุดประจำจังหวัดมาถึง 20 ปีแล้ว ของดี ๆ แบบไหนที่ไม่เคยเห็นบ้าง?
ขนแคชเมียร์ผืนนี้เป็นขนละเอียดจากมองโกเลียในแท้ ๆ หาซื้อในตลาดไม่ได้เลย
น้ำตาของหญิงชรารินลงมาอีกครั้ง
“เด็กดี...”
สวีเซิ่งเปิดห่อผ้าไหมแดงอีกห่อ
โสมป่า หนักถึงสามเหลี่ยง รากฝอยครบถ้วน สีแดงสดเป็นเงา
“พ่อครับ” สวีเซิ่งวางโสมลงบนโต๊ะน้ำชา “ก่อนหน้านี้พ่อไออยู่พักหนึ่ง หวยโหรวเคยพูดถึง โสมต้นนี้เอาไปตุ๋นไก่บำรุงร่างกายพ่อนะครับ”