เงาร่างบนเบาะหลังของรถโรลส์-รอยซ์เบือนสายตาออกไปอย่างสงบนิ่ง
“ไม่จำเป็น”
“ทำเป็นพูดไป” เฉินเหิงจือจิ๊ปาก “ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ หลายปีมานี้นายจะครองตัวเป็นโสดทำไม ก็ยังติดใจเรื่องนั้นอยู่ไม่ใช่หรือไง?”
จิ้นเยี่ยนเป็นหนุ่มหล่อประเภทเดียวกับซางจิ้นเหยียน
เพียงแต่จิ้นเยี่ยนเป็นคนจีนแท้ ๆ
แต่เพราะเป็นชาวซินเจียง หน้าตาจึงเหมือนหนุ่มหล่อตะวันออกยุโรปจนแทบแยกไม่ออก
“ไม่อยากเอาคืนจริง ๆ เหรอ?”
……
หมิงอี๋รู้สึกเหมือนมีคนกำลังมองเธอ จึงหันไปทางหน้าต่าง มองซ้ายทีขวาที
หมิงซินที่นั่งอยู่เบาะหลังเมารถเล็กน้อย พอเห็นพี่สาวลดกระจกลง
เธอก็ลดกระจกลงตาม
“มีอะไรเหรอ?”
ซางจิ้นเหยียนสังเกตเห็นท่าทีของภรรยา
“ไม่มีอะไร” หมิงอี๋เลื่อนกระจกปิดอีกครั้ง “รถติดแบบนี้อีกนานไหม?”
“ใกล้แล้ว”
ซางจิ้นเหยียนมองสภาพการจราจรด้านหน้า ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“แม่ส่งข้อความมาเมื่อกี้ บอกให้เราไปกินข้าวที่บ้านคืนนี้”
ข้อความนั้นมาจากแม่ของซางจิ้นเหยียน
หมิงอี๋รู้ดีว่าแม่สามีของเธอคงจะหาเรื่องวุ่นวายมาอีกแล้ว
ไม่พ้นเรื่องเร่งให้มีลูก
ในเมื่ออยากมีนัก ก็มีเองสิ