“มีธุระอะไรเหรอ?”
โจวฉงจิ่นเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง ก่อนดึงเนกไทลงเล็กน้อยแล้วเคาะหน้าจอโทรศัพท์
J:〔ทางนั้นจะเลิกกี่โมง〕
“คุณโจวเล็กครับ นี่คือ 3 อันดับแรกของโครงการนำร่องที่ฝ่ายกลยุทธ์คัดเลือกจากการรวบรวมกรณีการใช้งาน AI ครับ”
ผู้ช่วยเห็นคุณโจวเล็กกลับมาทำหน้าจริงจังภายในชั่วพริบตา
แต่ความจริงแล้ว...
J:〔ทำไมไม่ตอบผมแล้วล่ะ ผมรู้ว่าพี่ชายผมไปหาคุณแล้ว แต่...〕
“วางไว้ได้เลย”
โจวฉงจิ่นเชิดคางขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงบอก ทว่าสายตากลับจับอยู่ที่อัลบั้มรูปในโทรศัพท์
รูปที่เขาถ่ายไว้
ตอนเป็นลูกแมว ตอนเป็นลูกหมา แล้วก็ตอนเป็นจิ้งจอก
บางทีเพราะช่วงนี้สัมผัสได้ว่าหมิงอี๋เย็นชากับเขา โจวฉงจิ่นจึงเริ่มรู้สึกเร่งร้อนขึ้นมา
เขาอยากรั้งเธอไว้
เพราะอย่างนั้นจึงลองลูกเล่นใหม่
ผู้ช่วยวางเอกสารแล้วออกไปเรียบร้อย
ประตูห้องทำงานปิดลงอีกครั้ง
โจวฉงจิ่นเหลือบมองรูปโปรไฟล์ที่ยังไร้คำตอบ ก่อนลุกขึ้นไปล็อกประตู
เขาปลดเข็มขัดด้วยมือข้างเดียว
ก้มลงกัดชายเสื้อเชิ้ต เผยให้เห็นเอวและหน้าท้องที่ได้รูป
แล้วยังส่งมาอีก
J:〔ผมไปทำ R.z มา〕
หมิงอี๋ได้รับรูปตอนเดินเข้าห้องส่วนตัวและเพิ่งนั่งลงพอดี
“มางานเลี้ยงรุ่นทั้งที ก็อย่ามัวแต่ก้มดูโทรศัพท์สิ”
ที่นั่งของหมิงอี๋อยู่ถัดจากซูลี่ลี่ไปอีกฝั่ง
คำพูดของซ่งโย่วหนิงทำให้บรรยากาศชะงักงันไปชั่วขณะอีกครั้ง
“ทุกคนเป็นอะไรกันไป?” ซ่งโย่วหนิงก้มลงจิบน้ำ “อ้อ ฉันพูดไม่ค่อยเก่งเอง”
“ฉันแค่คิดว่า หัวหน้าห้องจัดงานเลี้ยงรุ่นครั้งนี้ก็คงไม่ได้ตั้งใจให้ทุกคนมานั่งเล่นโทรศัพท์กันหรอก ใช่ไหม?”
เอาเข้าจริง งานเลี้ยงรุ่นมหาวิทยาลัยครั้งนี้ บางคนก็แค่อยากมาอวดตัว
ส่วนบางคนก็มาดูเรื่องสนุก
เพราะสมัยเรียนมหาวิทยาลัย หมิงอี๋เป็นดั่งดวงจันทร์ที่อยู่ไกลเกินเอื้อม งดงามเสียจนไม่มีใครกล้าล่วงเกิน
เทพธิดาเช่นนี้กลับถูกคนที่ด้อยกว่าเธอแย่งคนรักไป
