แสงราตรีสาดคลุมย่านธุรกิจคังนัมที่คึกคักที่สุดในกรุงโซล
ทั้งสามคนเดินออกจากห้องจัดเลี้ยงแล้วขึ้นรถโรลส์-รอยซ์สีดำ
ไกลออกไป รถโซเรนโตคันหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตาค่อย ๆ ขับตามไป
รถราบนท้องถนนแล่นขวักไขว่ ภาพความรุ่งเรืองของคังนัมสะท้อนอยู่ในกระจกมองหลัง ก่อนจะฉายเข้าสู่ดวงตาของหมิงอี๋
เธอถอนสายตากลับมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคาคาโอทอล์ก
ส่งข้อความหาสามี
〔งานเลี้ยงเลิกแล้ว เหนื่อยจังเลยค่ะ อปป้า（＞ｙ＜）〕
“ดูอะไรอยู่เหรอ?”
ชเวมินแทที่นั่งข้าง ๆ โน้มตัวเข้ามาดู “โอโม!” เขาจงใจดัดเสียง “อปป้า~ โอ๊ย เหนื่อยจังเลยค่ะ~”
หมิงอี๋ไม่สนใจเขา แล้วเอนศีรษะไปพิงไหล่คูซอยองที่นั่งอยู่อีกด้าน
ทั้งสามคนนั่งอยู่เบาะหลัง โดยหมิงอี๋นั่งตรงกลาง
คูซอยองเห็นเธอเอนเข้ามา ก็ยิ้มน้อย ๆ สายตาเหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างอยู่ในมือเธอเช่นกัน
ควอนจองโมเพิ่งตอบข้อความกลับมาพอดี
〔กำลังประชุมอยู่ ฮอนอูอยู่กับฉัน〕
ควอนฮอนอูเป็นลูกชายของหมิงอี๋ ปีนี้อายุ 6 ขวบ เพิ่งเข้าเรียนชั้นประถม
หมิงอี๋ก้มหน้าพิมพ์ตอบ
〔รู้แล้วค่ะ อปป้าทำงานเหนื่อยแย่เลย〕
〔ฮอนอูเป็นเด็กดีไหมคะ? ฉันจะไปทำสปา กลับดึกหน่อยนะคะ อปป้า |(￣3￣)|〕
คูซอยองมองเธอส่งข้อความเสร็จ ก่อนจะจับมือเธอขึ้นมาจูบ
ชเวมินแทกลอกตา “สุดยอดไปเลย ซอยอง ฉันตาบอดแล้ว รีบไปส่งฉันที่คลับในชองดัมดงที”
พูดจบ ชเวมินแทก็หันหน้าไปอีกด้าน
หมิงอี๋กับคูซอยองสบตากัน แล้วใช้นิ้วจิ้มต้นขาชเวมินแท
“คุณอากำลังจะลงสมัครเลือกตั้งใหญ่ นายยังจะไปคลับอีกเหรอ”
“ไม่งั้นจะให้ฉันนั่งดูพวกนายจู๋จี๋กันหรือไง?” ชเวมินแทขยับขาหนี
หมิงอี๋ตามไปจิ้มเขาต่อ “แต่นายไม่ไป แล้วใครจะช่วยกลบเกลื่อนให้พวกเราล่ะ”
โรงแรมนานาชาติชินฮวาเป็นโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว อาคารทั้งหลังโปร่งโล่ง กระจกสูงจรดพื้นสะท้อนแสงนีออนของเมือง ดูหรูหราเย็นชาและโอ่อ่า