“หือ? แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์เหรอ?”
บนระเบียง
จี้อวิ๋นซั่ววางมือข้างหนึ่งบนราวระเบียง “ไม่เอา ฉันมีคนที่ชอบแล้ว”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ดึงมือกลับ ก่อนหันไปมอง
บนเตียงว่างเปล่าแล้ว
ส่วนด้านนอกประตูในเวลานี้
หมิงอี๋เพิ่งเปิดประตู ก็ถูกมือข้างหนึ่งดึงเข้าไปในห้องข้าง ๆ แทบจะทันที
เติ้งข่ายถูกไล่กลับไปแล้ว
ประตูปิดดังปัง
ขณะเดียวกัน
เงาร่างหนึ่งตรงสุดทางเดินพลันหยุดฝีเท้า
รอบชิงชนะเลิศใกล้เข้ามาแล้ว หมิงหยางเพิ่งออกจากห้องซ้อม ก็ได้รับโทรศัพท์จากน้องชาย
สุขภาพของหมิงเย่าฟื้นตัวได้ดีมาก อีกฝ่ายยังบอกด้วยว่าจะมาดูที่งานในคืนเดบิวต์
ทุกอย่างดูเหมือนกำลังมุ่งไปในทิศทางที่ดี
หมิงหยางรู้ดีว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะใคร
ด้วยความหุนหันพลันแล่น เขาจึงรีบขึ้นมาเพราะอยากพบเธอ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่เวลาที่เหมาะนัก
หมิงหยางรู้ชัดเจนว่า เมื่อเทียบกับอีกสองคนแล้ว เขาไม่มีข้อได้เปรียบอะไรเลย นอกจากอายุ
เพราะฉะนั้นเขาต้องเดบิวต์ให้ได้ และต้องโด่งดัง
หากหมิงเย่ามาในคืนเดบิวต์ ก็ถึงเวลาพาไปให้เธอรู้จักแล้ว
หมิงหยางยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปยังห้องซ้อม แล้วเริ่มฝึกซ้อมอย่างเอาเป็นเอาตาย
……
“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์”
ในห้อง จี้อวิ๋นซั่วเดินออกมาจากระเบียง มองหาจนทั่ว แม้แต่ในห้องน้ำก็ไม่มีใคร
เขาเดินไปที่ห้องรับแขกอีกครั้ง
ก็ยังไม่มีใคร
ชั่วขณะนั้นเอง ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นในใจ เขาหันไปมองกำแพงห้องข้าง ๆ
“ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะ?”
ส่วนทางห้องข้าง ๆ ในเวลานี้ หมิงอี๋ไม่สนใจเลยว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร