ซวงอวี่ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือห้องจัดเลี้ยงหรูหราตระการตา
เขาไม่ได้มีร่างกายมานานมากแล้ว จึงยังปรับตัวไม่ค่อยได้
“ประธานไป๋ ไม่ดื่มหรือครับ?”
เสียงหวานใสของผู้หญิงดังขึ้นข้างหู
เขาหันไปมอง หญิงสาวหน้าตาสะสวยในชุดราตรีสั่งตัดสีทองกำลังยิ้มให้เขา พลางเหลือบมองแก้วแชมเปญในมืออย่างแฝงนัย
“ข้อเสนอของคุณ ฉันจะลองพิจารณาดูอย่างจริงจังนะคะ ไม่แน่ว่าเราอาจมีโอกาสร่วมงานกันจริง ๆ ก็ได้”
เห็นเขาไม่พูดอะไร หญิงสาวจึงรุกต่อด้วยการหย่อนเหยื่อล่อ
“ถ้าอย่างนั้น... ขอให้เราร่วมงานกันอย่างราบรื่นนะครับ?”
ซวงอวี่ยังไม่ได้รับความทรงจำของวิญญาณร้าย จึงทำได้แค่ฝืนรับมือไปก่อน
หญิงสาวไม่ตอบ เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วยกแก้วขึ้นชนกับเขา
‘ติ๊ง—’
แก้วใสกระทบกัน เปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงไฟ
ซวงอวี่เงยหน้าดื่มแชมเปญรวดเดียว พร้อมกับสังเกตเห็นแววสมใจและมุ่งร้ายที่วูบผ่านดวงตาของหญิงสาว
บ้าจริง ผู้หญิงคนนี้คิดไม่ซื่อ!
กว่าเขาจะรู้ตัวก็สายไปแล้ว แชมเปญอึกใหญ่ไหลลงท้องไปเรียบร้อย
“ขอโทษนะครับ ผมขอไปห้องน้ำสักครู่”
ซวงอวี่พูดกับหญิงสาวอย่างรีบร้อน สายตาไม่หยุดอยู่ที่เธอแม้แต่น้อย เขาวางแก้วลงบนถาดของพนักงานเสิร์ฟ ก่อนหมุนตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
แววสงสัยวาบผ่านดวงตาของหญิงสาว ปกติเจ้าโง่นี่พอเห็นเธอก็เหมือนหมาเห็นกระดูก ไล่เท่าไรก็ไม่ยอมไป วันนี้ทำไมถึงทำท่าราวกับไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด
คิดจะเล่นเกมเรียกร้องความสนใจหรือไง?
น่ารำคาญจริง ๆ
เห็นหน้าเขาแล้วก็คลื่นไส้
วันนี้เธอจะทำให้ไป๋ซวงอวี่ ไอ้แมลงสาบน่ารังเกียจตัวนี้ หมดสิ้นทุกอย่าง!
แววเหี้ยมเกรียมวาบผ่านดวงตาของหญิงสาว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มมีเลศนัย รอชมเรื่องสนุกที่จะเริ่มขึ้น
ทางด้านซวงอวี่ เขารีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วนั่งลงบนโถ ก่อนร่ายเวทกลางอากาศ ป้ายไม้ดำสนิทก็ปรากฏขึ้น
เขาทำงานเป็นยมทูตมาสามร้อยปีแล้ว
ช่วงหลายปีมานี้ วิญญาณแค้นและปีศาจร้ายพากันตกค้างและก่อกรรมในโลกสามพันใบ จนขุมนรกสิบแปดชั้นแทบกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีผีแน่นขนัด งานของยมทูตจึงเพิ่มขึ้นมหาศาล
เพื่อจัดการวิญญาณร้ายเหล่านั้น โลกยมบาลจึงออกนโยบายใหม่ ให้ยมทูตย้อนกลับไปยังช่วงชีวิตก่อนตายของวิญญาณร้าย ในฐานะของเจ้าตัว เพื่อช่วยให้พวกเขาทำความปรารถนาให้สำเร็จและสลายความแค้น จากนั้นจึงไปเกิดใหม่ วิธีนี้จะช่วยลดจำนวนปีศาจร้ายลงได้
นี่เป็นงานสบายที่ยมทูตนับไม่ถ้วนแย่งกันจนหัวแทบแตก เขาเองก็เป็นยมทูตหน้าใหม่ แต่ได้งานนี้มาเพราะรู้จักกับพญาตี้จั้งในฐานะสหายเล่นหมากล้อม
พูดง่าย ๆ ก็คือได้งานเพราะเส้นสาย!
ซวงอวี่ทำตามที่ผู้พิพากษาบอก ถ่ายเทพลังยมทูตเข้าไปในป้าย ไม่นานป้ายก็เริ่มเปล่งแสง แล้วเสียงเด็กสังเคราะห์ก็ดังขึ้นในหัว
【เปิดใช้งานเสร็จสิ้น... ท่านยมทูตหมายเลข 377 แห่งยมโลก ซวงอวี่ที่รัก สวัสดีค่ะ ฉันคือเสี่ยวอ้าย ระบบช่วยเหลือของท่าน เพื่อให้ยมทูตปรับตัวกับตัวตนใหม่ได้โดยเร็ว เราได้แทนที่ความทรงจำของมนุษย์ และคงแซ่ของเจ้าของร่างเดิมไว้ พร้อมใช้ชื่อของท่านต่อไป
ท่านซวงอวี่ต้องการรับความทรงจำของวิญญาณร้ายหรือไม่?】
“ต้องการ”
ซวงอวี่ตอบ พลางคิดว่าขั้นตอนการคงชื่อเดิมนี่ใส่ใจความรู้สึกดีเหมือนกัน
ไม่นาน ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็หลั่งไหลออกมา
เจ้าของร่างเดิมเป็นเศรษฐีใหม่ ก่อนอายุ 17 ปี ครอบครัวยังยากจนแทบไม่มีจะกิน พออายุ 17 พ่อของเขาถูกลอตเตอรี่ได้เงินเกือบหนึ่งร้อยล้านหยวน จากนั้นก็เอาเงินที่ได้ไปซื้อเหมืองแห่งหนึ่ง แล้วขุดพบแร่ทอง เงินก็ยิ่งงอกเงย จากเงินต่อเงิน ใช้เวลาเพียงสามปี ทรัพย์สินตระกูลไป๋ก็มีมูลค่าเกินหมื่นล้านหยวน
พ่อไป๋ตามใจลูกชายมาก ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็สนับสนุนเต็มที่
ทว่าเจ้าของร่างเดิมกลับหัวทึบ เป็นคนไม่ได้เรื่อง เอาดีไม่ได้ วัน ๆ เอาแต่กินดื่มเล่นพนัน แถมยังเป็นพวกคลั่งรัก
ในงานเลี้ยงที่เพื่อนจัดให้ครั้งหนึ่ง เขาตกหลุมรักเหยียนเชียนเชียน ดาราสาวโนเนมตั้งแต่แรกเห็น แล้วตามจีบอย่างเอาจริงเอาจัง
เหยียนเชียนเชียนผู้หยิ่งทะนงไม่เห็นเศรษฐีใหม่หน้าโง่คนนี้อยู่ในสายตา เธอรั้งเขาไว้เป็นตัวสำรอง ขณะเดียวกันก็ถูกเจ้าพ่อวงการใต้ดินเลี้ยงดู
เจ้าพ่อผู้มั่งคั่งอายุมาก แถมร่างกายก็ไม่ไหว
แม้จะให้ทั้งเงินและทรัพยากร แต่เรื่องบนเตียงกลับตอบสนองความต้องการของเธอไม่ได้เลย
เธอจึงแอบไปสานสัมพันธ์กับลูกชายเศรษฐีตระกูลใหญ่
บนเตียงเป็นหมาป่าหนุ่มน้อย นอกเตียงเป็นลูกหมาน้อย เหยียนเชียนเชียนถูกเอาอกเอาใจจนหวั่นไหว คิดว่าตัวเองได้พบรักแท้
เดินริมแม่น้ำบ่อยเข้าย่อมมีวันรองเท้าเปียก เรื่องที่เธอนอกใจก็ถูกเปิดโปง เจ้าพ่อรู้ว่าเธอมีชู้ แต่ไม่รู้ว่าชู้เป็นใคร
เพื่อปกป้องลูกชายเศรษฐี เหยียนเชียนเชียนจึงเบนความสนใจและใส่ร้ายเจ้าของร่างเดิม
เธอยุยงให้กลุ่มเพื่อนเหลวไหลของเขาหลอกให้เขาวางยาเธอ แล้วทำทีว่ามีอะไรกันจนเกิดเรื่อง
ข่าวแพร่สะพัดไปทั่ว ความโกรธของเจ้าพ่อจึงตกไปอยู่ที่เจ้าของร่างเดิม พ่อของเขาต้องเสียทรัพย์สินไปกว่าครึ่ง กว่าจะรักษาชีวิตลูกชายไว้ได้อย่างหวุดหวิด
เหยียนเชียนเชียนเองก็เสียภาพลักษณ์จากเหตุการณ์นี้ จนหมดโอกาสหวนคืนวงการ เดิมทีเธอคิดว่าเรื่องนี้จะทำให้ลูกชายเศรษฐีซาบซึ้งและแต่งงานกับเธอ แต่ฝ่ายนั้นกลับใช้ข้ออ้างว่าเบื่อแล้วทอดทิ้งเธออย่างไม่ไยดี
ท้ายที่สุดเหยียนเชียนเชียนไม่มีหวังได้แต่งเข้าตระกูลร่ำรวย จึงทำได้เพียงแต่งงานกับเจ้าของร่างเดิม
คนมักรังแกคนที่อ่อนแอกว่า
เหยียนเชียนเชียนเล่นงานเจ้าพ่อวงการใต้ดินไม่ได้ เล่นงานลูกชายเศรษฐีตระกูลใหญ่ก็ไม่ได้ จึงระบายความแค้นทั้งหมดใส่เจ้าของร่างเดิม
หลังแต่งงาน เจ้าของร่างเดิมตามใจเธอทุกอย่าง ส่วนเธอก็ยังรังเกียจเขาอย่างยิ่งเหมือนเดิม ทั้งที่เป็นสามีภรรยากัน แต่แค่จับมือกันเบา ๆ เธอยังรังเกียจ
หลังแต่งงาน เจ้าของร่างเดิมเข้ามารับช่วงดูแลบริษัท แต่เพราะไร้ความสามารถ บริษัทจึงตกต่ำลงเรื่อย ๆ
เหยียนเชียนเชียนฉวยโอกาสร่วมมือกับกลุ่มเพื่อนเหลวไหลของเขา หลอกล่อให้เขาลงทุน ทั้งที่ความจริงแล้วแค่ต้องการรีดเงินจากเขา
ทรัพย์สินมหาศาลถูกสูบจนเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงห้าปี ท้ายที่สุดตระกูลไป๋ก็ล้มละลาย พ่อไป๋ล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล เหยียนเชียนเชียนเห็นว่าเขาไม่มีประโยชน์แล้วก็รีบยื่นขอหย่า เจ้าของร่างเดิมที่สิ้นเนื้อประดาตัวพลั้งมือฆ่าเธอด้วยความโกรธ ก่อนฆ่าตัวตายอย่างสิ้นหวังท่ามกลางความเสียใจ
เดิมทีความสัมพันธ์อันเลวร้ายนี้ควรจบลงเพียงเท่านั้น แต่ไม่คาดคิดว่าเหยียนเชียนเชียนจะได้เกิดใหม่
เธอแค้นเจ้าของร่างเดิมเข้ากระดูกดำที่ฆ่าเธอ ทำให้เธอไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ หลังเกิดใหม่ สิ่งแรกที่ทำคือเปลี่ยนแปลงตัวเอง ซ่อนความปรารถนาที่อยากแต่งเข้าตระกูลร่ำรวย แล้วสวมบทหญิงแกร่งผู้มุ่งมั่นสร้างการงานได้อย่างแนบเนียน
หลังเปลี่ยนภาพลักษณ์ เธออาศัยข้อได้เปรียบจากการเกิดใหม่ ทำให้หน้าที่การงานก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว และยังได้เกาะกระแสความสำเร็จของเซิ่งเซียวหราน ผู้ทรงอิทธิพลแห่งเมืองเอ
ระหว่างทุ่มเทสร้างการงาน เธอก็ไม่ลืมแก้แค้นเจ้าของร่างเดิม และเข้าหาเขาอีกครั้งด้วยเจตนาแอบแฝง
เจ้าของร่างเดิมที่ไม่รู้อะไรเลยติดกับอีกครั้ง ตามจีบเหยียนเชียนเชียนอย่างร้อนแรง ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปในหลุมพรางที่อีกฝ่ายขุดเตรียมไว้
เธอชักนำให้เขาเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศลซึ่งเหล่าผู้ทรงอิทธิพลแห่งเมืองเอมารวมตัวกัน และวางยาเขาในงาน
ทำให้เจ้าของร่างเดิมเกิดอารมณ์กำหนัดขึ้นมากลางงาน ส่งผลให้ตระกูลไป๋ซึ่งเดิมก็ถูกกีดกันออกจากแวดวงชนชั้นสูงเพราะเป็นเศรษฐีใหม่ ต้องขายหน้าจนหมดสิ้น
แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น หลังจากนั้นเหยียนเชียนเชียนก็แสร้งทำดีกับเขาให้เขาถลำลึก ขณะเดียวกันก็ขุดหลุมพรางสารพัดล่อให้เขากระโดดลงไป
จุดจบของเจ้าของร่างเดิมในชาตินี้เลวร้ายกว่าชาติแรกเสียอีก ตระกูลไป๋เป็นหนี้หลายพันล้าน พ่อไป๋ถูกจับเข้าคุกและถูกทรมานจนฆ่าตัวตายในเรือนจำ
ส่วนเจ้าของร่างเดิมถูกขายเข้าไนต์คลับเพื่อใช้หนี้ เส้นเอ็นมือและเท้าถูกตัด ก่อนถูกขังไว้ในห้องน้ำให้เป็นทาสบำบัดกามารมณ์ของใครต่อใคร จนกระทั่งป่วยตาย
“ทั้งคู่ต้องมีอะไรผิดปกติในหัวแน่”
ซวงอวี่รับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมแล้วส่ายหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจมนุษย์
เขาไม่เข้าใจพฤติกรรมคลั่งรักของเจ้าของร่างเดิม
ยิ่งไม่เข้าใจความแค้นที่เหยียนเชียนเชียนอ้างถึง
ทำอะไรไว้ย่อมได้อย่างนั้น จุดจบของเธอเกิดจากความโลภของตัวเองชัด ๆ หรือว่าการโยนความแค้นให้เจ้าของร่างเดิมจะทำให้เธอกลายเป็นผู้บริสุทธิ์ได้?
【สิ่งที่ยากจะหยั่งถึงที่สุดบนโลกนี้ก็คือจิตใจมนุษย์ ความปรารถนาของเจ้าของร่างเดิมคือทำให้เหยียนเชียนเชียนเสื่อมเสียจนหมดสิ้น และปรนนิบัติบิดาให้ดีตราบเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่ หากไม่มีปัญหาอะไร เสี่ยวอ้ายขอปิดการทำงานชั่วคราว ขอให้ท่านสลายความแค้นของเจ้าของร่างเดิมได้โดยเร็วค่ะ】
เสี่ยวอ้ายเห็นด้วย ก่อนบอกความปรารถนาของเจ้าของร่างเดิม
“ถ้าไม่จัดการปัญหาตอนนี้ ฉันคงเดินตามรอยเจ้าของร่างเดิม แล้วหมดชื่อเสียงตั้งแต่แรกแน่!”
ซวงอวี่ก้มลงมองช่วงล่างของตัวเอง ก่อนยิ้มขื่นอย่างจนใจ
พอกลับยมโลก เขาต้องรายงานหัวหน้าให้ได้ว่า คราวหน้าช่วยอย่าส่งเขามาในช่วงเวลาประหลาด ๆ แบบนี้ได้ไหม
ไม่เร็วไม่ช้า ดันเป็นช่วงสำคัญที่ถูกวางยาเสียพอดี ถ้าเร็วกว่านี้สักสิบนาที เขาก็คงไม่โดนเข้าให้
ช่างเถอะ ตอนนี้เรื่องด่วนที่สุดคือจัดการคนที่เหยียนเชียนเชียนส่งมาให้ได้ก่อน
ซวงอวี่ฝืนทนความไม่สบาย รีบเดินออกจากห้องน้ำ
พระเอกเป็นฝ่ายรุก นายเอกเป็นฝ่ายรับ รักเดียวใจเดียว มีฉากรักสามคน ไม่ชอบแนวนี้ก็อย่าอ่าน ไม่ชอบก็ขออย่าทำร้ายกันนะ จุ๊บ ๆ~~~