ฟู่ชิงหลีค่อย ๆ เดินมาหยุดข้างหญิงสาว ก่อนย่อตัวลงถามว่า “คุณเป็นใคร?”
“ทำไมพอเห็นคุณแล้วฉันถึงเจ็บปวดตรงหัวใจขนาดนี้?”
แต่หญิงสาวกลับไม่ตอบสนองเธอเลย
ฟู่ชิงหลีวางมือลงใต้จมูกอีกฝ่ายอย่างระมัดระวังเพื่อตรวจดูลมหายใจ พบว่ายังมีลมหายใจอยู่ เพียงแต่อ่อนแรงมาก เมื่อเห็นโซ่ที่พันธนาการร่างหญิงสาวไว้ เธอก็ขมวดคิ้ว ก่อนใช้พลังพิเศษธาตุไฟหลอมโซ่ให้ละลายทันที
จากนั้นเธอค่อย ๆ วางหญิงสาวลงบนพื้น แล้วนำแก้วน้ำพุวิญญาณออกมาจากมิติพื้นที่ ป้อนให้อีกฝ่ายดื่ม
ต่อมาเธอกระตุ้นพลังพิเศษธาตุไม้เพื่อตรวจดูร่างกายของหญิงสาว ก่อนพบว่ากระดูกทั่วร่างหักหลายแห่ง ทั้งแขนขา ซี่โครง และกระดูกมือ อีกทั้งยังมีบาดแผลภายนอกลึกจนเห็นกระดูกอยู่หลายแห่ง
เมื่อเห็นบาดแผลเหล่านั้น ไม่รู้ทำไม เธอถึงเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน
จากนั้นเธอค่อย ๆ ปัดผมของหญิงสาวออก แต่กลับพบว่าหญิงสาวถูกทำลายโฉมหน้า
พอเห็นหญิงสาวที่ใบหน้าเสียโฉม หัวใจของเธอก็สั่นสะท้าน เมื่อนึกถึงตัวเองในชาติก่อนที่มีสภาพไม่ต่างกัน ราวกับไม่ใช่คนและไม่ใช่ผี
เธอหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนอุ้มหญิงสาวขึ้นมา ทว่าขณะที่กำลังจะเดินออกไปก็เห็นกล่องไม้ที่ตัวเองเตะไปกระแทกผนังแตกเป็นเสี่ยง ๆ และมีรูปถ่ายใบหนึ่งร่วงออกมา
เธอเหลือบมองโดยไม่ได้ใส่ใจนัก แต่พอเห็นคนในรูปชัด ๆ ก็รีบเก็บหญิงสาวเข้าไปในมิติพื้นที่ แล้วค่อย ๆ หยิบรูปถ่ายขึ้นมาพิจารณา
แววสังหารในดวงตาของฟู่ชิงหลีพลันปะทุขึ้น ในรูปมีคนอยู่สามคน หนึ่งในนั้นเธอเคยเห็นที่หุบเขาถูหลิ่งโกวในชาติก่อน ส่วนอีกคนคือรองหัวหน้าหลิวแห่งคณะกรรมการปฏิวัติในตอนนี้ สำหรับคนสุดท้ายเธอไม่เคยเห็นมาก่อน แต่คงไม่ใช่คนดีอะไร