เมื่อนักพรตเสวียนชิงเห็นเขาเป็นเช่นนี้ ก็รีบสั่งให้คนไปตักน้ำเย็นมา แล้วให้เขาลงไปแช่
ลู่อี้ชวนแช่น้ำเย็นตลอดทั้งคืน พอเช้าวันรุ่งขึ้นก็ลุกขึ้นจากน้ำด้วยใบหน้าซีดขาว
นักพรตเสวียนชิงมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะต้มโจ๊กให้ชามหนึ่งแล้วพูดว่า “คราวหน้าระวังตัวหน่อย ครั้งนี้คุณโดนยาผสมพันธุ์แม่สุกรเข้าไป ฤทธิ์ยารุนแรงมาก หากไม่รีบขจัดฤทธิ์ยา เกรงว่าจะกระทบรากฐานของร่างกาย”
“แต่ยังดีที่พื้นฐานร่างกายคุณแข็งแรง ไม่อย่างนั้นคงเสียคนไปแล้ว”
ลู่อี้ชวนได้ยินดังนั้น แววตาก็วาบผ่านด้วยความอำมหิต “ขอบคุณครับอาจารย์ ตอนนี้ผมขอกลับไปจัดการธุระก่อน”
นักพรตเสวียนชิงพยักหน้า
เมื่อลู่อี้ชวนกลับถึงบ้าน ก็เห็นโจวเหม่ยอวิ๋นกำลังนอนดิ้นพราดอยู่บนพื้น
“ฉันไม่ไป! ถ้าใครยังบังคับฉันอีก ฉันจะตายให้ดูเดี๋ยวนี้!”
พอได้ยินเช่นนั้น ลู่อี้ชวนก็เดินเข้าไปบีบคอเธอทันที “อยากตายเหรอ ฉันจัดให้”
โจวเหม่ยฟางเห็นดังนั้นก็รีบก้าวเข้าไป “น้องสาม ขอร้องล่ะ ปล่อยเธอเถอะ”
ลู่อี้ชวนปรายตามองโจวเหม่ยฟางอย่างเย็นชา แล้วค่อย ๆ ยกร่างโจวเหม่ยอวิ๋นขึ้นท่ามกลางสายตาตกตะลึงของอีกฝ่าย
ชั่วพริบตา เท้าทั้งสองข้างของโจวเหม่ยอวิ๋นก็ลอยพ้นพื้น เธอเริ่มดิ้นไม่หยุด
ลู่อี้หงเห็นดังนั้นก็รีบเข้ามา “น้องสาม รีบวางเธอลงก่อน มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกัน”
“ลู่อี้ชวน มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกัน คุณรู้ไหมว่าเธอทำอะไรกับฉันไว้?”