โม่ลี่ วางใจเถอะ พี่หลิวจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้ก็ส่งของออกไปได้
อืม ฉันวางใจให้คุณจัดการ
โม่ลี่ได้ยินดังนั้นก็ขยับตัวพลางเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้น พี่หลิวจะให้รางวัลฉันสักหน่อยไหมคะ?”
รองหัวหน้าหลิวหัวเราะเสียงดังเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ก่อนจะใช้นิ้วแตะจมูกเธอเบา ๆ “แม่ตัวแสบเอ๊ย”
โม่ลี่ได้ยินดังนั้นก็เป่าลมหายใจรดข้างหูรองหัวหน้าหลิว แล้วถามว่า “แล้วคุณชอบไหมคะ?”
รองหัวหน้าหลิวตอบว่า “ชอบสิ แน่นอนว่าชอบ”
โม่ลี่ถามว่า “ในเมื่อชอบฉัน แล้วเมื่อไหร่จะแต่งงานกับฉันคะ?”
รองหัวหน้าหลิวตอบว่า “อีกไม่นานหรอก รอฉันจัดการแม่เสือที่บ้านได้ก่อน แล้วจะแต่งกับเธอ”
โม่ลี่ถามว่า “จริงเหรอคะ?”
รองหัวหน้าหลิวตอบว่า “จริงสิ”
จากนั้นเสียงที่ฟังแล้วชวนกระอักกระอ่วนก็ดังออกมาจากในห้อง ฟู่ชิงหลีขมวดคิ้ว ก่อนจะหันหลังเดินออกจากลานบ้าน
ฟู่ชิงหลีมั่นใจได้ว่าคนที่พวกเขาตามหาอยู่ต้องเป็นลุงใหญ่ของเธอแน่นอน ส่วนเรื่องการซื้อขายนั่น คืนนี้เธอจะทำให้พวกเขายอมพูดออกมาแต่โดยดี จากนั้นก็หันหลังเข้าไปในมิติพื้นที่
ในเวลาเดียวกัน วันนี้ที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบทก็เกิดเรื่องไม่น้อยเช่นกัน
วันนี้เป็นวันแต่งงานของเอ่อไลจื่อกับไป๋ถิงถิง แต่เมื่อไป๋ถิงถิงเห็นหน้าตาของลู่อี้ชวน จู่ ๆ เธอก็เปลี่ยนใจ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ยอมแต่งกับเอ่อไลจื่อ ทั้งโวยวายทั้งกลิ้งเกลือกอยู่ในที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบท สุดท้ายถูกเอ่อไลจื่อตบฉาดหนึ่ง ก่อนจะหามออกไปทันที
เมื่อคนในที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบทเห็นไป๋ถิงถิงก่อเรื่องถึงขนาดนั้น ก็ไม่มีใครไปร่วมงานแต่งของเธอ ต่างรู้สึกว่าเธอทำให้อับอายขายหน้า