นี่คือผลกรรม นี่มันเป็นผลกรรมทั้งนั้น!
ทันทีที่สิ้นเสียง นางก็พ่นเลือดออกมาคำโต ดวงตาเบิกโพลง ก่อนจะขาดใจตายคาที่
ฟู่ชิงหลีเห็นภาพนั้นก็เหลือบมองเกาพ่านตี้อย่างเย็นชา ดูท่าจะตายสบายเกินไปแล้ว
จ้าวเป่าจูที่ขาขาดไปข้างหนึ่งมองมารดาซึ่งดวงตาเบิกโพลง
ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นางลากขาที่พิการพลางร้องคร่ำครวญไม่หยุด “ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
เพื่อนบ้านได้ยินเสียงโหยหวนราวกับผีสางจากบ้านตระกูลจ้าว จึงพากันมาดู เมื่อเห็นเลือดนองเต็มพื้นและคนตระกูลจ้าวที่กุมท่อนล่างพลางดิ้นพล่านไปมา ก็ถุยน้ำลายอย่างอดไม่ได้ “สมน้ำหน้า!”
เสียงเอะอะดังขึ้นเรื่อย ๆ จนคนทั้งหมู่บ้านแตกตื่น พากันมาที่บ้านตระกูลจ้าว แต่กลับพบว่าคนตระกูลจ้าวบางคนตาย บางคนพิการ บางคนหมดสภาพ
หลายครอบครัวเห็นสภาพพวกเขาแล้วก็อดตะโกนสะใจไม่ได้ “สมน้ำหน้า! ใครใช้ให้พวกแกทรมานเจาตี้ นี่แหละผลกรรมของพวกแก!”
ชายคนหนึ่งเห็นภาพนั้นแล้วหัวเราะเสียงดังทันที “ผลกรรม! จ้าวเป่าเกิน นี่แหละผลกรรมของบ้านแก สมน้ำหน้า!” จากนั้นเขาก็ถ่มน้ำลายใส่พวกนั้น ก่อนหันไปยิ้มบอกทุกคนว่า “ไปดื่มเหล้าที่บ้านฉันกัน ฉันเลี้ยงเอง”
คนที่ไม่ถูกกับตระกูลจ้าวและคนที่เคยชอบจ้าวเจาตี้ต่างพากันรับคำทันที “ไป ดื่มเหล้ากัน!”
ส่วนผู้ใหญ่บ้านกับหัวหน้ากองผลิตเห็นเหตุการณ์แล้วก็ได้แต่ถอนใจอย่างจนปัญญา แต่จะปล่อยให้คนตายไปต่อหน้าต่อตาก็ไม่ได้ จึงไปตามหมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านมา ให้ยาห้ามเลือดพวกเขาไปเล็กน้อย