"ในที่สุดนายก็เปิดไพ่ ไม่เสแสร้งแล้วสินะ"
หลังจากถงเหมิ่งเปิดไพ่ หลี่เฟิงก็เตรียมพร้อมรับมือเผื่อต้องลงมือทุกเมื่อ
ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งหนาวทั้งหิว ไม่มีแรงจะสู้
ตอนนี้หลังจากแก้ปัญหาเรื่องเอาชีวิตรอดได้ ความขัดแย้งก็ใกล้ปะทุแล้ว
"หลี่เฟิง เสือสองตัวต่อสู้กันต้องมีตัวหนึ่งบาดเจ็บ ถ้าเมื่อกี้ลอบฆ่านายได้ ฉันก็คงอยากให้นายตาย แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากฆ่านายแล้ว"
ถงเหมิ่งพูดความจริง
เขาแค่อยากลอบสังหารหลี่เฟิง ไม่อยากลงมือเอง
ถ้าสองคนสู้กันเป็นตาย ต้องบาดเจ็บแน่
"แล้วนายจะเอายังไง" หลี่เฟิงถาม
"ฉันสนใจหลินผิง อยากนอนกับนาง หลังจากฉันเสร็จแล้วจะยกให้นายต่อ หวังว่านายอย่าขัดขวาง ไม่งั้นฉันฆ่านายแน่"
ถงเหมิ่งพูดตรงมาก
"นี่นายกำลังขู่ฉันเหรอ" หลี่เฟิงถาม
"เฮ้ยเพื่อน นายอย่าโง่ไปหน่อยเลย ผู้หญิงคนนั้นหยิ่งทะนง ข้อเรียกร้องเรื่องคู่ของนางสูงมาก พอออกจากเกาะไปแล้ว นายกับฉันในสายตานางก็ไม่มีค่าอะไรทั้งนั้น"
"สู้อยู่บนเกาะนี้ พวกเราสองคนจัดการนางซะ แล้วพอหน่วยกู้ภัยมา ก็ข่มขืนนางแล้วค่อยฆ่า"
"เรื่องนี้ฟ้าดินรู้ นายรู้ฉันรู้ ตราบใดที่เราไม่แพร่งพราย ก็ไม่มีวันมีใครรู้ความลับนี้"
ถงเหมิ่งอยากยึดหลินผิงมาครอบครอง
พอหน่วยกู้ภัยมาถึง เขาก็จะฆ่านางทิ้ง
ที่นี่คือเกาะ ไร้ผู้คน ต่อให้พวกเขาฆ่าคน ก็ไม่มีใครรู้
"สมแล้วที่นายใจคอโหดเหี้ยม เมื่อก่อนนายต้องเคยทำเรื่องแบบนี้มามากแน่"