"ให้ตายสิ อ้วนตุ้ย นายเคยฆ่าคนมาก่อน แล้วข้านี่สิที่อยู่บนเกาะเดียวกับฆาตกร แล้วยังมีเรื่องบาดหมางกับนายอีก"
ซุนต้าโหวรู้สึกหวาดกลัวจนขนหัวลุก
น่ากลัวเกินไป ชีวิตน้อยๆ ของเขาเกือบไม่รอด
"นายกลัวอะไรนักหนา ฉันไม่ได้จะฆ่านายสักหน่อย" อ้วนตุ้ยเหลือบตามองเขา
"พี่อ้วน แล้ว...แล้วทำไมนายถึงฆ่าคนล่ะ?" อวี๋เสี่ยวลี่ถามด้วยความอยากรู้
หลินผิงก็อยากรู้ต้นสายปลายเหตุเช่นกัน
ถ้าอ้วนตุ้ยเป็นคนคลั่งฆ่า เป็นอาชญากร
คนแบบนี้อันตรายมาก
ต่อไปต้องระมัดระวังในการคบหา
"เพื่อล้างแค้นให้พ่อ" อ้วนตุ้ยพูดด้วยความรู้สึกหดหู่
ล้างแค้นให้พ่อ!
เมื่อรู้สาเหตุที่เขาฆ่าคน ทุกคนกลับไม่กลัว แต่กลับคิดว่าเขาเป็นวีรบุรุษ
หลี่เฟิงอธิบายว่า "ตอนเด็กๆ อ้วนตุ้ยเห็นพ่อถูกเพื่อนบ้านทุบตีจนตายต่อหน้าต่อตา อีกฝ่ายมีเส้นสาย คดีเลยถูกเปลี่ยนเป็นทะเลาะวิวาททำให้บาดเจ็บสาหัสจนรักษาไม่หาย ต่อมาก็ใช้เงินเลี้ยงเจ้า พอถูกขังไม่กี่ปีก็ถูกปล่อยตัว พออ้วนตุ้ยโตขึ้นก็เลยล้างแค้นแทนพ่อ"
เมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมด อวี๋เสี่ยวลี่ยกนิ้วโป้งให้ด้วยความชื่นชม "พี่อ้วน นายเป็นลูกผู้ชายตัวจริงเลยนะ"
หลินผิงก็เปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อเขา
ศัตรูที่ฆ่าพ่อต้องจองเวรกันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตาย
ถ้าอ้วนตุ้ยโตขึ้นมาแล้วไม่มีความแค้น ไม่มีเลือดเนื้อแบบนั้น มันจะยังเป็นคนหรือ?
"เฮ้อ น่าเสียดาย ที่ฉันไม่มีพ่อแล้ว" อ้วนตุ้ยพูดอย่างหดหู่
เขาถูกเลี้ยงดูมาโดยปราศจากความรักจากพ่อ ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความแค้น