ปังปังปัง~
ตอนที่ทั้งสามคนหลบอยู่ในถ้ำ เจ้าสัตว์นั่นก็มาเคาะประตูอยู่ข้างนอก
ด้านนอกมืดมิดราวกับหมึกดำ รัตติกาลปกคลุมทั่วทั้งเกาะ
เสียงเคาะประตูอันชวนขนลุกนั่นน่ากลัวมาก
มันดังสนั่นราวกับแผ่นดินไหวและภูเขาสั่นสะเทือน
"หลี่เฟิง เจ้าสัตว์นั่นกำลังเคาะประตูอยู่ข้างนอก มันอยากจะบุกเข้ามา"
พอได้ยินเสียงนี้ หลินผิงก็เกือบจะร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว
"ฮือๆๆ มันอยากเข้ามากินเรา"
อวี๋เสี่ยวลี่นั่งร้องไห้หนักมากบนที่นอนหญ้าด้วยความตกใจ
เด็กสาวคนนั้นยังคงไม่ได้สติ นอนนิ่งอยู่บนที่นอนหญ้า
หลินผิงอิจฉาเธอจริงๆ จังหวะคับขันกลับหมดสติ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ต่อให้ตายก็ไม่ต้องรู้สึกกลัว
"อย่าร้อง อย่ากลัว"
หลี่เฟิงคว้าดาบยาวลุกขึ้นยืน แล้วด่าดังลั่น "ให้ตายสิแก กล้าดียังไงบุกมาถึงถ้ำ ข้าจะฟันแก"
เขาอยากไปดูสถานการณ์ หาโอกาสจัดการเจ้าสัตว์นั่น
"ฮือๆๆ แกบุกเข้ามาในถ้ำนี่ผิดกฎหมายนะ"
อวี๋เสี่ยวลี่ตลกจริง เธอถึงกับไปคุยเรื่องกฎหมายกับอสูรร้ายนั่น
"หลี่เฟิง ระวังหน่อย"
พอเห็นเขาเดินไปทางประตูถ้ำ หลินผิงก็รีบเตือน
"ไม่เป็นไร ข้าแค่ยืนอยู่ในถ้ำ หาจังหวะใช้ดาบยาวแทงออกไป ฆ่ามันให้ตาย"
ตอนที่หลี่เฟิงฮึกเหิมเดินเข้าไป หลินผิงก็ถือไม้พลองเข้าไปช่วย
"พี่สาวคนสวยนี่โชคดีจริงนะ เราหวาดผวากลัวแทบตาย แต่เธอกลับไม่ได้สติ หลับสบายอยู่เลย ฉันก็อยากจะสลบแบบเธอเหมือนกัน"
อวี๋เสี่ยวลี่อิจฉาพี่สาวคนนี้ หลังจากนั้นเธอก็ถือไม้พลองเข้าไปช่วย
ปังปังปัง~
เจ้าสัตว์นั่นออกแรงเคาะประตูอยู่ข้างนอก ทุบผาหิน
ผาหินตรงประตูถ้ำถูกทุบจนดังปังปัง และฝุ่นก็ร่วงลงมา