ตีสามจบ ชนะสามเกม
เกมสุดท้ายมีเหตุการณ์เล็ก ๆ แทรกเข้ามา
เวินซูเหยาเสียชีวิตไปหนึ่งครั้ง
จริง ๆ แล้วเธอไม่จำเป็นต้องตายก็ได้
จังหวะทีมไฟต์นั้น ต้าจี๋ของเธอยืนอยู่ด้านหลัง แทนที่จะรอดออกมาได้อย่างปลอดภัย
แต่เธอเห็นม้าเซียวของหลินลั่วถูกสามคนรุม ลดเลือดเหลือน้อยมาก
เธอไม่ทันคิดอะไร ต้าจี๋พุ่งเข้าไป ท่าสองใช้สกิลสตันใส่คนที่ไล่ล่าหลินลั่ว กักพวกเขาไว้ แต่ตัวเองกลับถูกสวนกลับมาตายทันที
หลินลั่วอาศัยสตันนั้น หนีออกมาได้อย่างหวุดหวิด
“นายพุ่งเข้ามาทำไม” หลินลั่วมองคำว่า “ตาย” ตัวใหญ่ของเธอ แล้วขมวดคิ้ว “นายอยู่ข้างหลังก็ดีอยู่แล้ว”
“มือลื่น” เวินซูเหยาวางโทรศัพท์ลงข้างตัว น้ำเสียงเรียบเฉย “เกมหน้าให้ระวังหน่อย”
มือลื่น
หลินลั่วไม่ได้พูดอะไร
ท่าสองนั้นใช้ได้ดีมาก ระยะห่าง จังหวะเวลา แม่นยำไม่มีพลาด
จะเรียกว่ามือลื่นได้ยังไง
นั่นคือคำนวณไว้แล้ว
คำนวณแล้วว่ายอมเสียสละตัวเอง เพื่อแลกกับให้เขารอด
ผู้หญิงคนนี้ ต่อให้จะตายก็ยังคำนวณบัญชีไว้ก่อน
หลินลั่วมองลงไป ปิดหน้าจอมือถือ แล้วไม่พูดอะไรอีก
บัญชีบางอย่าง เขาก็จดจำไว้เหมือนกัน
……
เล่นเกมเสร็จ ก็เป็นเวลาสิบโมงเช้า
หลินลั่วมองโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นเดินไปที่โถงทางเข้า
“ฉันออกไปข้างนอกหน่อย” เขาพูดพร้อมกับสวมเสื้อคลุม “กลับก่อนเที่ยง”