“ฟางเสวียน ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเอาความกล้ามาจากไหน แต่ข้าจะใช้ความจริงบอกเจ้า”
เมื่อตกลงเดิมพันแล้ว ซูเฉินมองฟางเสวียนด้วยสีหน้าเย้ยหยัน
“เจ้าจะตายอย่างน่าอนาถ”
ฟางเสวียนโต้กลับว่า “ชีวิตเจ้านี่ ข้าเอาจนได้!”
“ก็ต้องดูว่าเจ้ามีความสามารถรึเปล่า!”
ซูเฉินหัวเราะเย็นชา พลางประสานมือคารวะตึกยุทธ์แล้วกล่าวว่า “เชิญผู้อาวุโสเป็นพยาน วันนี้ข้ากับฟางเสวียนใช้ตึกยุทธ์เป็นเดิมพัน ชีวิตและความตายแล้วแต่โชคชะตา”
“อนุญาต!”
ตึกยุทธ์แม้จะห้ามลงมือ แต่เมื่อทั้งสองฝ่ายยินยอมเดิมพันด้วยชีวิต ตึกยุทธ์ย่อมไม่ขัดขวาง
เมื่อได้รับคำตอบ รอยยิ้มบนใบหน้าซูเฉินยิ่งกว้างขึ้น
ให้ผู้ดูแลตึกยุทธ์เป็นพยาน ก็เพื่อเพิ่มหลักประกัน ป้องกันฟางเสวียนบิดพลิ้ว
“ฟางเสวียน รอเถิด”
ซูเฉินมองฟางเสวียน พลางกล่าวว่า “รอเจ้าเสียชีวิต ตระกูลฟางของเจ้าย่อมส่งน้องสาวเจ้ามายังตระกูลซู”
น้องสาวของฟางเสวียนเป็นสายตรงของตระกูลฟาง
หากนางกลายเป็นอนุภรรยาของคนเฝ้าประตูตระกูลซู นั่นย่อมเป็นการเหยียดหยามตระกูลฟางอย่างใหญ่หลวง
เมื่อฟังคำพูด ฟางเสวียนมีประกายสังหารในดวงตายิ่งเข้มข้น
ซูเฉินผู้นี้ ดูถูกเขาก็พอแล้ว
แต่กล้าดูถูกน้องสาวเขา เช่นนั้นต้องตายสถานเดียว!
“ฟางเสวียน ล้มเลิกเสียเถิด”
ฟางอวี่หรงพยายามเกลี้ยกล่อมว่า “เพื่ออารมณ์ชั่ววูบ เอาชีวิตไปทิ้งเปล่า ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลย”
นางตัดสินใจแน่วแน่แล้ว
ขอเพียงฟางเสวียนยอมก้มหัวก่อน นางจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตเขา
“ตอนนี้กลับคำก็สายเกินไปแล้ว”
ซูเฉินหัวเราะเย็นชาว่า “ฟางอวี่หรง ต่อให้เจ้าเป็นศิษย์สำนักเวิ่นเต้า ก็หยุดยั้งข้าฆ่าฟางเสวียนไม่ได้”
พูดจบ ซูเฉินจ่ายหินปราณ ก้าวยาวเข้าไปในตึกยุทธ์
“ใครฆ่าใคร ยังไม่แน่!”
ฟางเสวียนดวงตาเย็นชา ภายใต้การจับตามองของทุกคน จ่ายหินปราณแล้วเข้าไปในตึกยุทธ์
......
นี่คือที่ราบกว้างใหญ่ไพศาล
โดยรอบว่างเปล่าไร้สิ่งใด
“ฉั่ว!”
เสียงฉีกอากาศดังขึ้น ร่างหนึ่งร่วงลงบนที่ราบ
ปรากฏเป็นรูปร่างของฟางเสวียน
เขาสำรวจโดยรอบ ใบหน้าปรากฏความประหลาดใจขึ้นมา
“เป็นค่ายกลที่ล้ำลึกยิ่งนัก”