รัตติกาล
ความหนาวเย็นดั่งสายน้ำ แทรกซึมเข้ากระดูกจนรู้สึกเย็นยะเยือก
สายลมอาถรรพ์พัดผ่าน ซากศพนับสิบที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันสั่นไหว
หัวหน้าสกุลฉลามเลือด ฉลามเลือด และท่านอารักขาเหล็ก ถูกแขวนไว้บนกิ่งไม้
อักษรที่เขียนด้วยเลือดสดเรียงเป็นแถว สลักลงบนพื้นดิน
"ผู้ทำลายสกุลฉลามเลือด ซูหยางแห่งตระกูลซู!"
ฟางเสวียนมองดูผลงานของตนเอง พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ซูหยางสมคบกับสกุลฉลามเลือด จัดการตน และลักพาตัวน้องเล็ก
การมาโดยไม่ตอบแทนย่อมไม่สมควรมารยาท
ในเมื่อเขากล้าแตะต้องเกล็ดมังกรของฟางเสวียน ฟางเสวียนย่อมไม่ปล่อยให้เขาและทั้งตระกูลซูอยู่สุข
เขาไม่สนว่าคนนอกจะเชื่อหรือไม่ว่าเป็นฝีมือซูหยาง ไม่สนว่าตระกูลซูจะแก้ต่างหรือไม่
สิ่งที่เขาต้องการคือความหวาดระแวงและความวุ่นวายนี้ ต้องการให้ตระกูลซูถูกข่าวลือพัวพัน ถูกทุกฝ่ายคาดเดา
แผนการเบี่ยงเบนภัยพิบัติครั้งนี้ เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยในการแก้แค้นตระกูลซูของเขาเท่านั้น
"ซูหยาง ตระกูลซู รอข้าดูเถิด"
ฟางเสวียนพึมพำเสียงต่ำ "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ตระกูลซูของเจ้าจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เคยกระทำ!"
ไม่มีผู้ใดรู้ว่า ตระกูลซูที่รุ่งเรืองไร้ขีดจำกัดในตอนนี้ หนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งชิงหยางจวิ้น
ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียงตระกูลตกต่ำที่เพิ่งอพยพมายังชิงหยางจวิ้น แม้แต่การตั้งหลักในชิงหยางจวิ้นยังยากลำบาก
เป็นฟางเสวียนที่ถูกภาพลวงตาอันอ่อนโยนของซูชิงเหยาหลอกลวง มอบหัวใจให้ผิดคน ไม่ลังเลที่จะนำทรัพยากรของตระกูลฟาง หลั่งไหลให้ตระกูลซูอย่างไม่ขาดสาย ช่วยพวกเขาฝึกฝนผู้แข็งแกร่ง ยกระดับพลัง
เพียงไม่กี่ปี ตระกูลซูเป็นดั่งปลิงดูดเลือด ดูดกลืนรากฐานของตระกูลฟาง ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ก็กลายเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งชิงหยางจวิ้น
ฟางเสวียนเคยคิดว่า ความจริงใจของตนจะแลกมาซึ่งความโปรดปรานจากซูชิงเหยา แลกมาซึ่งความซาบซึ้งจากตระกูลซู
แต่สุดท้ายกลับพบว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนหลอกลวงที่วางไว้อย่างแยบยล
ถึงขั้นที่ฟางเสวียนคาดเดา
ว่าตั้งแต่แรกเริ่ม ล้วนเป็นแผนการของตระกูลซู
ใช้ร่างเต๋าแต่กำเนิดของฟางเสวียน เป็นเครื่องมือประจบจ้าวฉิงชาง กลายเป็นบันไดให้ซูชิงเหยาก้าวเข้าสู่สำนักเวิ่นเต้า