"พวกเจ้าเป็นแค่กองดินกระเบื้อง กล้ารังแกน้องสาวข้าด้วยหรือ?"
ด้วยเจตนาสังหารอันเยียบเย็น ควบแน่นเป็นเส้นไหม สังหารรองประมุขแห่งสกุลฉลามเลือดแล้ว ฟางเสวียนกวาดตามองพรรคพวกสกุลฉลามเลือดโดยรอบอย่างเย็นชา
ในแววตา มีเจตนาสังหารอย่างไม่ปิดบัง
"ฮือ!"
ถูกฟางเสวียนกวาดตามองเพียงครั้ง พรรคพวกสกุลฉลามเลือดผู้เข่นฆ่าคนดั่งผักปลาเหล่านี้ ก็พลันตกใจกลัวจนถอยกรูด แววตาแสดงความหวาดหวั่น
ขนาดรองประมุขขอบเขตฝึกร่างกายขั้นหนึ่งขั้นสูงสุดยังตายแล้ว พวกมันจะเป็นคู่มือของฟางเสวียนได้อย่างไร
"พี่น้องอย่ากลัว!"
ตอนนี้เอง หัวหน้าย่อยคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง "เขาเป็นแค่ขอบเขตสร้างเลือด ฝีมือแข็งแกร่งไปไหนไม่รอด เมื่อครู่แค่อาศัยวิชาลับอะไรสักอย่าง ถึงทำให้รองประมุขพลาดท่าในลำธารตื้น พวกเราหลายคนรุมพร้อมกัน ฟันเขาตายเป็นชิ้นๆ ได้แน่!"
"พูดถูก!"
มีพรรคพวกคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง "วิชาลับอย่างนั้น เขาต้องใช้ครั้งที่สองไม่ได้แน่!"
พูดพลาง เขาถือดาบยาว ตรงเข้าฟาดฟันใส่ฟางเสวียน
คนอื่นเห็นดังนั้น ก็ข่มความกลัวในใจ ชูดาบพุ่งเข้าใส่ฟางเสวียน
เผชิญหน้าการถูกล้อมโจมตีจากทุกคน มุมปากฟางเสวียนเผยรอยยิ้มหยัน เย้ยหยันและกระหายเลือด
"พี่ หลบเร็ว!"
เห็นดาบยาวจวนจะฟาดลงบนร่างฟางเสวียน ฟางโหรวตกใจจนร้องเสียงแหลม หลับตาแน่นด้วยความทนดูไม่ไหว
ในขณะเดียวกัน ฟางเสวียนก็เคลื่อนไหว
ฝ่าเท้าของเขาหมุนบิด ในจังหวะที่ดาบยาวห่างจากร่างเพียงหนึ่งนิ้ว หมัดก็กระแทกเข้าใส่อกอีกฝ่ายอย่างจัง
"ตึง!"
เสียงทึบทะมึนดังขึ้น ร่างของพรรคพวกสกุลฉลามเลือดผู้นี้สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เบิกตากว้าง เลือดพุ่งจากปากจมูก
ในตอนที่ดาบยาวของอีกฝ่ายหล่นลงพื้น ฟางเสวียนยื่นมือคว้า ฉวยดาบยาวไว้ในมือ แล้วตวัดดาบฟันกลับไป
"ฉับ!"
ภายใต้แรงหนุนของน้ำหนัก ดาบยาวฟันพรรคพวกสกุลฉลามเลือดอีกคนผ่ากลางเป็นสองซีก
เลือดสดกระเด็น เปรอะเปื้อนพื้น
บนชุดขาวของฟางเสวียน ก็มีรอยเลือดแต้มด่างเช่นกัน
สังหารสองคนต่อเนื่อง เจตนาสังหารในตาฟางเสวียนยิ่งเข้มข้น
ไม่รอให้พรรคพวกสกุลฉลามเลือดเหล่านั้นได้สติ ฟางเสวียนถือดาบยาว ดั่งหมาป่าที่กระโจนเข้าฝูงแกะ พุ่งเข้าหาทุกคน
"ฉับฉับฉับ!"