จางอี้ถอนหายใจ "ผู้หญิงคนนี้คิดว่าฉันเป็นคนเก็บขยะหรือไง?"
ฟางอวี่ฉิงแม้จะเป็นชาเขียวดอกบัวขาว แต่อย่างน้อยก็รู้จักวิธีออดอ้อนและยั่วยวน แถมยังรู้จักแต่งตัว
ส่วนหลินไฉ่หนิงเธอมีอะไรนอกจากหยิ่งยโสและหลงตัวเอง?
แต่ด้วยความสนุกสนาน จางอี้จึงยิ้มชั่วร้ายแล้วพูดว่า "โอ้ จริงเหรอ?"
"แต่เมื่อกี้ฉันเพิ่งด่าฟางอวี่ฉิงไปอย่างหนัก พวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกันแท้ๆ ถ้าเธอมาอยู่กับฉัน จะไม่กระทบความสัมพันธ์ของพวกเธอหรือไง?"
หลินไฉ่หนิงตาเป็นประกาย รู้สึกว่ามีหวัง
เธอตอบโดยไม่ลังเล "อะไรเพื่อนสนิท แค่แชร์ห้องอยู่ด้วยกันเฉยๆ"
เพื่อให้ได้ความไว้วางใจจากจางอี้ เธอจึงเอาความลับดำมืดของฟางอวี่ฉิงมาเปิดโปงหมด
"นายไม่รู้ว่าฉันรังเกียจเธอแค่ไหน!"
"ผู้หญิงคนนี้ขี้เกียจสุดๆ ช่วงนี้เธอบอกว่าหนาว ไม่ยอมไปห้องน้ำ ฉี่ใส่ขวดน้ำแร่ เห็นแล้วคลื่นไส้!"
"อย่าไปดูที่เธอทำตัวบริสุทธิ์ ความจริงแล้วไปหาผู้ชายที่ผับทุกคืน"
"เจอทายาทรวยก็เอาตัวเข้าไปเกาะ"
"เงินไม่พอใช้ก็ออกไปขายตัว ไม่อย่างนั้นเงินเดือนเดือนละ 5,000 บาท จะมีตังค์ซื้อเครื่องสำอางและกระเป๋าแบรนด์เนมได้ยังไง!"
"คืนละ 1,500 ถูกมาก! หึ ผู้หญิงแบบนี้ ฉันไม่เห็นมันในสายตาอยู่แล้ว"
จางอี้เพิ่งรู้ว่าฟางอวี่ฉิงมีอาชีพเสริมแบบนี้ด้วย