จางอี้ให้เด็กส่งของนำถังน้ำยักษ์ 100 ใบมาส่งที่โกดัง
จากนั้นเขาก็เก็บเข้าไปในมิติพิเศษ แล้วนำกลับบ้าน
เมื่อกลับถึงบ้าน จางอี้ก็เริ่มเปิดก๊อกน้ำทั้งหมดในบ้าน ปล่อยน้ำใส่ถัง
ด้วยความเร็วระดับนี้ อย่างมากหนึ่งสัปดาห์ก็จะสามารถเติมน้ำให้เต็มถังทั้ง 100 ใบได้
วันเวลาผ่านไปทีละวัน
จางอี้ไม่ได้อยู่ว่างเลยสักวัน
เขาใช้เงินทุกบาททุกสตางค์ในมืออย่างไม่ยั้งคิด
ทุกวันต้องไปกินข้าวที่ร้านอาหารดีที่สุด
แล้วซื้ออาหารจากร้านระดับท็อปจำนวนมาก เก็บไว้ในมิติพิเศษของตัวเอง
และในช่วงนี้ ทุกวันเขายังต้องไปที่สนามยิงปืนของเมืองเทียนไห่ ฝึกยิงธนูและปืน พยายามยกระดับทักษะของตนเอง
ระยะเวลาหนึ่งเดือน อยากจะฝึกตนเป็นจอมยุทธ์มือเปล่าคงไม่สมจริงนัก
แต่เมื่อมีธนูและปืน บวกกับที่หลบภัยสุดยอดหุ้มเกราะโลหะทั้งหลัง เขาจะไม่หวั่นเกรงอันตรายใด ๆ ที่อาจมาถึง
การกระทำเช่นนี้ ย่อมไม่สามารถรอดพ้นสายตาของทุกคนไปได้
แต่คนรอบข้างทุกคนกลับมองจางอี้เป็นตัวตลก
คิดว่าเขามีปัญหาทางจิต ลอบหัวเราะเยาะเขาอยู่เบื้องหลัง
แม้แต่ฟางอวี่ฉิงก็จงใจตีตัวออกห่างจากจางอี้ ไม่อยากพูดคุยกับเขา
เช่นนี้ เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า
ผ่านไปยี่สิบกว่าวันอย่างรวดเร็ว ใกล้วันสิ้นโลกมาถึงทุกที
จางอี้สะสมเสบียงไว้มหาศาลแล้ว รวมถึงอาหาร เครื่องดื่ม อาวุธ และอุปกรณ์ทำความร้อน
ทว่า สิ่งเหล่านี้ก็ยังไม่อาจมอบความปลอดภัยที่มากพอให้เขาได้
เขาตัดสินใจลงมือกับคลังสินค้ายักษ์ของวอล-มาร์ทนั่น
ขอเพียงยึดคลังนี้ได้ เขาก็จะได้รับเสบียงมหาศาลที่ใช้สิบชาติก็ไม่หมด!
เหตุที่ไม่เลือกวันสุดท้ายลงมือ เป็นเพราะจางอี้นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้—ชาติก่อน เขาได้ยินข่าวลาง ๆ ว่า คนระดับสูงได้รับข่าวสารเรื่องรังสีแกมมาที่กำลังจะมาถึงล่วงหน้าจริง ๆ