จางอี้ไม่ใส่ใจคำพูดของป้าหลินแม้แต่น้อย
แต่ไหน ๆ ก็ว่างอยู่แล้ว เขาจึงตั้งใจจะแกล้งแหย่ยายแก่นี่เล่นสักหน่อย
“โอ้โฮ ป้าหลินนี่เก่งจังเลยนะ! เก่งขนาดนั้น ก็ไปเรียกเฉินเจิ้งหาวกับสวี่เฮ่าให้ลงมากวาดหิมะสิ!”
เขาพูดจาพาดพิงถึงคนอื่นในกลุ่มแชตโดยไม่ไว้หน้าใครเลย
เฉินเจิ้งหาว ฉายาพี่หาว นักเลงสังคมชื่อกระฉ่อน
ตอนที่บุกเข้ามาในบ้านพวกเขา ก็เป็นคนที่ถือขวานบุกเข้ามาเป็นคนแรก
สวี่เฮ่า ลูกคุณหนูตระกูลรวยที่หยิ่งยโส ก็คือคนแรกที่ชักมีดจะทำร้ายจางอี้
พูดง่าย ๆ ก็คือ เพื่อนบ้านพวกนี้ นอกจากไม่กี่คนที่ดี ๆ แล้ว ที่เหลือก็มีส่วนร่วมในการโจมตีหรือปล้นจางอี้ทั้งนั้น
เขาถึงขั้นเดาได้เลยว่า หลังจากที่ตัวเองตายไปในชาติก่อน พวกมันทุกคนก็ได้หาประโยชน์จากการตายของเขา
เพราะฉะนั้น จางอี้จึงไม่ไว้หน้าใครเลย ฉีกหน้ากากของพวกมันออกมาอย่างไม่ปิดบัง เพื่อให้พวกมันได้อับอาย
ป้าหลินมองโทรศัพท์ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ที่จางอี้พูดจาพาดพิงอย่างนี้ ทำให้เธอกลายเป็นคนที่ถอยหลังไม่ได้
ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตาม ถ้าเธอขี้ขลาดตอนนี้ ก็ต้องกลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นแน่
แล้วต่อไปก็จะไม่มีใครฟังคำสั่งเธออีก
ไม่มีทางเลือก เธอเลยต้องแท็กชื่อเฉินเจิ้งหาวกับสวี่เฮ่าในกลุ่ม
“ทุกคนคะ หมู่บ้านคือบ้านของเรา การกวาดหิมะต้องพึ่งพาทุกคน หวังว่าคนที่มีเวลาว่างจะช่วยกันนำอุปกรณ์ออกมากวาดหิมะด้วยนะคะ”