“ที่แท้ สิ่งที่ลอยออกมาจากร่างหัวอวิ๋นเทียน มีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์ในแดนศักดิ์สิทธิ์ถิ่นรกร้างกลาง”
บรรพจารย์สวินหลานเจนโลก
ทั้งยังเป็นสายเลือดแท้แห่งเส้นทางเทพเสวียนเทียน
ความรู้ประหลาดอย่างวิญญาณลึกลับที่ลอยจากร่างหัวอวิ๋นเทียนนี้ แน่นอนว่าเย่เสวียนต้องขอคำชี้แนะจากผู้อาวุโสผู้เจนโลกอย่างพวกเขา เพื่อป้องกันตัวจากการถูกเล่นงานด้วยวิธีพิสดารโดยไม่รู้ตัว
จากคำบอกเล่าของบรรพจารย์สวินหลาน วิญญาณดวงนั้นมีกลิ่นอายที่คุ้นเคยสำหรับเขา แม้เขาไม่รู้แน่ชัดว่าวิญญาณนี้คืออะไร
แต่เขายืนยันได้ว่ากลิ่นอายบนวิญญาณเกี่ยวข้องกับคัมภีร์อเวจีของสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์
สำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์เป็นอำนาจใหญ่ในแดนศักดิ์สิทธิ์ถิ่นรกร้างกลาง กำลังโดยรวมทัดเทียมกับภูเขาสัตว์เทพ ตลอดจนเส้นทางเทพเสวียนเทียน
“ต่างก็เป็นผู้มีอำนาจในแดนศักดิ์สิทธิ์ถิ่นรกร้างกลาง แต่คนละพื้นที่ คนหนึ่งอยู่ถนนโปหลาน อีกคนอยู่ถงหลัววาน ต่างมีเขตอิทธิพลของตน”
เย่เสวียนก็สงสัย หัวอวิ๋นเทียนศิษย์ตรงแห่งสำนักเสวียนเทียน เกี่ยวข้องกับสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์ในแดนศักดิ์สิทธิ์ถิ่นรกร้างกลางได้อย่างไร
และจากท่าทีของบรรพจารย์สวินหลาน คัมภีร์อเวจีไม่ใช่สิ่งที่ปลาเล็กปลาน้อยทั่วไปของสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์จะแตะต้องได้
แม้แต่คนที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะปิศาจ ก็ยากที่จะฝึกฝนคัมภีร์สูงสุดของสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์นี้
“ดูท่าทีหลังคงต้องจับตาดูสถานการณ์ของสำนักอเวจีศักดิ์สิทธิ์ให้มากขึ้น”
คิดถึงตรงนี้ เย่เสวียนเหลือบมองศพของหัวอวิ๋นเทียนบนพื้นที่เย็นชืดแล้วอีกครั้ง ก่อนจะพาเสี่ยวเฮยปาเตรียมลงเขา