“ข้าขออภัย ท่านเจ้าสำนัก ข้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว!”
คำตอบของเย่เสวียนเด็ดเดี่ยวยิ่ง
ระหว่างเคล็ดลับคัมภีร์กับชีวิต เย่เสวียนเลือกอย่างหลังโดยไม่ลังเล
เคล็ดลับคัมภีร์ไม่ว่าจะทรงพลังเพียงใด ก็ต้องมีชีวิตจึงจะฝึกฝนได้!
ยิ่งกว่านั้น เมื่อเขาปลุกนิ้วทองขึ้นมาแล้ว ต่อหน้าประกายนิ้วทอง ไม่ว่าวิทยายุทธ์ระดับไหน ศาสตร์ใดก็ต้องหลีกทาง
“เย่เสวียน การตัดสินใจของท่านเจ้าสำนักก็เพื่อตัวเจ้าเอง ตรองดูให้ดีเสียก่อน!”
“หากไร้สำนักเสวียนเทียนของเรา ต่อให้เจ้าเย่เสวียนมีพรสวรรค์จากสวรรค์ ก็ไม่มีทางมีผลสำเร็จเช่นวันนี้”
“อย่าลืมว่า สำนักเสวียนเทียนของเรามิใช่มีแต่เจ้าที่เป็นศิษย์สืบทอดโดยตรง จะเลือกทางใด ตัดสินใจอย่างไร เย่เสวียน เจ้าต้องพูดให้ชัดเจน ณ โถงใหญ่ท่ามกลางสายตาผู้คน”
เย่เสวียนขัดขวางท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนและผู้อาวุโสทั้งหลายอย่างเปิดเผย เพราะเห็นแก่ฉานไถหมิงเยว่ นำพาโทสะโดยรวมจากผู้มีอำนาจของสำนักเสวียนเทียน
กระนั้น ณ ช่วงเวลานี้เอง ภายในส่วนลึกของจิตที่สงบนิ่งของเย่เสวียนก็เกิดการสั่นสะเทือนแผ่วเบาอีกครั้ง
“ความประทับใจของฉานไถหมิงเยว่เพิ่มขึ้นอีก วาสนาเต๋าหลวง +5”
“+5”
“+5”
เพียงชั่วขณะ วาสนาเต๋าหลวงบนลูกแก้วสีทองก็พุ่งจากกว่า 200 จุด ขึ้นสู่ราว 300 จุดในทันที
บ้าจริง~
เย่เสวียนผู้ตื่นตะลึง แทบหลุดคำหยาบออกมาตรงนั้น
“ภรรยาน้อยของข้าเป็นอะไรไป? ความประทับใจพวยพุ่งขึ้นมาไม่ต่างกับของฟรีเลย?”
ด้วยอัตราความประทับใจที่พุ่งสูงเช่นนี้ ยังจะฝึกเคล็ดลับคัมภีร์เสวียนเทียนซ้ำเติมให้เปล่าประโยชน์อีกหรือ
แน่นอนว่าภรรยาน้อยหอมหวานยิ่งกว่า!
ขณะฝืนกลั้นความตื่นเต้นในใจ เย่เสวียนก็กดเปิดเข็มชี้บนลูกแก้วสีทองอย่างเงียบ ๆ
เขาเฝ้ารออย่างสุดจะทน อยากจะสุ่มรางวัลสักรอบ
เมื่อนิ้วของเย่เสวียนแตะลงไป วาสนาเต๋าหลวง 308 จุดบนลูกแก้วสีทอง ก็ปรากฏเครื่องหมาย -100 จุดขึ้นมาทันที
พร้อมกันนั้น เข็มชี้ด้านบนก็เริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก เข็มที่หมุนไม่หยุดก็หยุดลงบนกล่องสมบัติสีทองระยิบระยับใบหนึ่ง
เมื่อกล่องสมบัติที่ถูกเข็มชี้ระเบิดเสียงดัง “ตู้ม” ข้อความโชว์หราสีสันขนาดใหญ่สี่ตัวอักษรก็พ่นพุ่งออกมา!
“ขอบคุณที่อุดหนุน!”
ให้ตายสิ…
เส้นเลือดบนหน้าผากของเย่เสวียนกระตุกอย่างแรงถึงสองครั้ง
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า ตนกลับชาติมาเกิดในโลกจินตนิมิตแล้ว ยังจะต้องพบเจอของพัง ๆ ที่ทำให้เลือดขึ้นหน้าแบบนี้
“เย่เสวียน ดูท่าทางเจ้าแล้ว ราวกับไม่พอใจข้อเสนอของท่านเจ้าสำนักและผู้อาวุโสทั้งหลายก่อนหน้านี้?”
ท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนและผู้อาวุโสทั้งหลายในโถงใหญ่ ไม่พอใจมาตั้งแต่คราวที่เย่เสวียนขัดขวางก่อนหน้านี้แล้ว บัดนี้เมื่อเห็นเย่เสวียนมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก อารมณ์ของเหล่าผู้อาวุโสก็พลุ่งขึ้นทันที
แม้แต่สีหน้าของท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนก็ดำทะมึนลงอย่างสิ้นเชิง
ทว่า พวกเขากำลังโกรธ เย่เสวียนก็ยิ่งโกรธกว่า
ตนยอมสละความพยายามสิบแปดปี แต่กลับเปิดได้ของอัปมงคลเช่นนี้?
ณ ขณะนี้ เขาประหนึ่งถูกวางบนเตาหลอมไฟ จะถูกไฟเผาตายทั้งเป็นก็ดี หรือจะให้ไฟลุกโชติช่วงก้าวหน้าต่อไปก็ดี
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เย่เสวียนจึงแตะเข็มสุ่มรางวัลอีกครั้ง
เมื่อเข็มเริ่มหมุนอีกคราเพียงไม่นาน กล่องสมบัติสีทองลูกหนึ่งก็ระเบิดออกซ้ำอีก
หนนี้เกินไปกว่าหนก่อน กล่องที่ระเบิดกลับเผยเพียงคำว่า “ว่างเปล่า”
“ขอบ่นเจ้าตระกูลแซ่ข้านับแต่ขบถถึงญาติห่าง ๆ ของเหล่าผู้มีพระคุณสิบแปดชั่วโคตร”
วินาทีนี้เอง จู่ ๆ เย่เสวียนก็พลุ่งแรงกระตุ้นที่จะยอมรับการสืบทอดเคล็ดลับคัมภีร์เสวียนเทียนอีกครั้ง และทิ้งนิ้วทองเสีย
นิ้วทองนี่มันห่วยแตกเกินไปแล้ว!
แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศภายในโถงใหญ่ เย่เสวียนกลับรู้สึกว่า ท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนรวมถึงเหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ตรงนั้น ดูจะไม่ยอมให้โอกาสเช่นนั้นแก่เขาอีกแล้ว
“หึ เย่เสวียน เมื่อเจ้ากล้าขัดขึ้นผู้หลักผู้ใหญ่ถึงเพียงนี้ ก็อย่าหาว่าสำนักไม่ไว้หน้าเจ้าเลย”
“ก็แค่ศิษย์สืบทอดโดยตรงคนหนึ่งเท่านั้น!”
“ช่างสูญเปล่าการอบรมทุ่มเทของสำนักเสวียนเทียนเรามาหลายปี”
กระทั่งท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนยังเปลี่ยนจากท่าทีสนิทสนมต่อเย่เสวียนก่อนหน้านี้ ไม่เรียก “เสวียนเอ๋อร์” อีกต่อไป หากแต่เรียกขานเขาอย่างเหินห่าง
“เย่เสวียน ข้าในฐานะเจ้าสำนักได้ให้โอกาสเจ้าแล้ว เมื่อเจ้าตั้งใจดึงดันเช่นนี้ ก็จง…” คำพูดของท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนเอ่ยได้ครึ่งเดียว ภายในร่างของเย่เสวียนก็พลันมีแสงสีทองพุ่งทะยานสู่ฟ้า
แสงสีทองนี้เจิดจรัสเป็นที่สุด
ประหนึ่งสายชโลมฝนน้ำค้างอันชื่นฉ่ำที่หลั่งรินจากสรวงสวรรค์ชั้นเก้า
ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายเทวอำนาจอันเกรียงไกร!
“คัมภีร์กระดูก... เป็นคัมภีร์กระดูกของเย่เสวียน มันตื่นขึ้นแล้ว!”
ดวงตาทั้งคู่ของท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนจับจ้องไปที่เย่เสวียนตรงหน้า
เหล่าผู้อาวุโสของสำนักที่อยู่รายรอบซึ่งกำลังวิพากษ์วิจารณ์เย่เสวียน ต่างก็พากันอ้าปากค้าง
“หรือ หรือว่าตำนานนั้นจะเป็นจริง?”
มีข่าวลือว่า ตระกูลเย่คือสายเลือดที่สืบทอดมาจากผู้แข็งแกร่งเทพบรรพชนในยุคโบราณ
เทพเจ้าแต่เดิมย่อมอยู่เหนือมนุษย์ผู้ล่วงพ้น แม้เพียงสายเลือดที่พวกมันส่งต่อมรดก ก็จะยังนำความผาสุกมาให้แก่หมื่นภพ และเป็นบุญวาสนาแก่ลูกหลานรุ่นหลังไปชั่วชีวิต
ตระกูลเย่ในฐานะสายเลือดของเทพเจ้า ในช่วงปีแรก ๆ ได้ให้กำเนิดปรมาจารย์ผู้เปี่ยมพรสวรรค์อยู่มากมาย
เพียงแต่ต่อมา คัมภีร์กระดูกในร่างของผู้แข็งแกร่งเหล่านี้กลับถูกคำสาปไร้นามลบล้างไป
นับแต่นั้นมา ตระกูลเย่ก็ไม่เคยปรากฏผู้แข็งแกร่งในระดับบรรลุธรรมเป็นเทพอันยอดเยี่ยมเช่นยุคโบราณอีกเลย
พวกเขาถูกบีบให้ย้ายออกจากแดนศักดิ์สิทธิ์ถิ่นรกร้างกลาง และค่อย ๆ ลดสถานะลงมาอยู่ระดับเดียวกับอาณาจักรของมนุษย์ทั่วไป
เหตุที่เย่เสวียนถูกท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนถูกตาต้องใจในคราแรก ก็เพราะตอนที่เขากำลังทะลวงขอบเขตโอษฐ์กระดูก ได้เปิดใช้งานร่องรอยแห่งมหามงคลในโครงกระดูกขึ้นมา
น่าเสียดาย หลังจากเย่เสวียนเข้าสู่สำนักเสวียนเทียน แม้ความก้าวหน้าทางยุทธ์จะรุดหน้า แต่คุณสมบัติพิเศษของคัมภีร์กระดูกกลับไม่ปรากฏวี่แววเลย
“หรือว่าวันนี้ จะเป็นช่วงเวลาที่คัมภีร์กระดูกของเขาตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์?” มือของท่านเจ้าสำนักเสวียนเทียนที่จับพนักเก้าอี้อยู่ ไม่อาจห้ามสั่นระรัวได้
แม้แต่เย่เสวียนเองก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า การสุ่มรางวัลครั้งสุดท้ายที่เขาไม่ได้ปักใจหวังแล้ว จะสุ่มได้รับ “ผลไม้แห่งเต๋าหลวง” ซึ่งสามารถช่วยปลุกคัมภีร์กระดูกได้โดยตรง!
ที่เรียกว่า “ผลไม้แห่งเต๋าหลวง” ก็สมดังชื่อ มันคือผลไม้ที่ก่อกำเนิดจากการตกผลึกของเจตจำนงแห่งเต๋าหลวงแห่งฟ้าดิน
เหตุใดเทพเจ้าจึงถูกเรียกว่าเทพ?
ก็เพราะพวกมันสามารถควบคุมเคล็ดลับของเต๋าหลวงแห่งฟ้าดินได้
เคล็ดลับฟ้าดินในผลไม้แห่งเต๋าหลวง ย่อมส่งเสริมซึ่งกันและกันกับคัมภีร์กระดูกในร่างของเย่เสวียนอยู่แล้ว
ด้วยความช่วยเหลือจากผลไม้แห่งเต๋าหลวง ร่องรอยแห่งมหามงคลในร่างของเย่เสวียนจึงเริ่มแผ่ขยายไปตามโครงกระดูกทั่วร่าง หยั่งรากแตกหน่อ ราวกับไม้แห้งที่กระหายน้ำ ได้รับการหล่อเลี้ยงจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์
แสงสีทองเป็นระลอกแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเย่เสวียนราวกับใยแมงมุม
ในที่สุด แม้แต่โครงกระดูกทั้งหมดของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีทองจาง ๆ
ราวกับว่าในชั่วพริบตาถัดไป มันจะหลุดพ้นออกจากร่างเนื้อ
“ตูม~”
และในขณะนั้นเอง ท้องฟ้าก็พลันแยกออก
“ขอบเขตทลายสุญญากาศ…”
“ยุทธ… ปรมาจารย์ยุทธ์ แม่ทัพ เย่เสวียนทะลวงสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว!”
“สวรรค์เอ๋ย นี่คือพลังอำนาจของคัมภีร์กระดูกหรือ?”
สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวรอบตัวเย่เสวียน เหล่าผู้อาวุโสในสำนักเสวียนเทียนที่อยู่ในโถงใหญ่แทบจะกลั้นลมหายใจ
พวกเหล่าผู้อาวุโสของสำนักเหล่านี้ บางคนฝึกฝนอย่างทุ่มเทมาทั้งชีวิต สุดท้ายก็มีเพียงขั้นปรมาจารย์ยุทธ์แห่งขอบเขตทลายสุญญากาศเท่านั้น
แต่เย่เสวียนเพิ่งปลุกคัมภีร์กระดูก กลับทะลวงสู่ขอบเขตทลายสุญญากาศได้โดยตรง?
“ผู้ได้รับการเผยโองการ ไม่คิดเลยว่าหลังจากผ่านไปหลายปี สำนักเสวียนเทียนของเราจะได้ผู้ได้รับการเผยโองการอีกคน!”
ผู้ได้รับการเผยโองการคือคำเรียกรวมของคนที่ปลุกคัมภีร์กระดูกแล้วในโลกนี้
ผู้เช่นนี้ฝึกฝนวรยุทธ์ไร้ซึ่งขีดจำกัด
และภายภาคหน้า เมื่อคัมภีร์กระดูกตื่นตัวเข้มข้นมากขึ้น ความแข็งแกร่งก็จะยิ่งทวีความน่าสะพรึงกลัว
ต่อให้ในอนาคตจะก้าวตามรอยเท้าของบรรพชน กลายเป็นเทพเจ้าองค์ใหม่ ก็มิใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ในโถงใหญ่ เมื่อเหล่าผู้อาวุโสของสำนักเสวียนเทียนเริ่มตั้งสติได้ สีหน้าพวกเขาก็ซับซ้อนยิ่ง ถ้าหากเย่เสวียนเป็นเพียงผู้มีพรสวรรค์โดดเด่น สำนักเสวียนเทียนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางเลือกที่ดีกว่า
แต่นี่... ผู้ได้รับการเผยโองการหรือ?
การดำรงอยู่ของเขา มิใช่สิ่งที่ศิษย์สืบทอดโดยตรงเพียงคนเดียวจะเทียบได้อีกต่อไป
แม้แต่บนเส้นทางเทพเสวียนเทียน
ก็เป็นตัวตนที่มากพอจะดึงดูดความสนใจได้!!!