วันที่ 15 เดือนแปด ซึ่งเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ จ้าวหนิงกลับถึงตงจิงอย่างเงียบเชียบ
ในบันทึกตงจิงเมิ่งหัวลู่ เล่มที่แปด ว่าด้วยเทศกาลไหว้พระจันทร์ มีบันทึกไว้ว่า “คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์ ตระกูลสูงศักดิ์ประดับตกแต่งศาลาและหอชมทิวทัศน์ ส่วนชาวบ้านต่างแย่งกันจับจองหอสุราเพื่อชมจันทร์ เสียงพิณและขลุ่ยดังอึงคะนึงไปทั่ว บรรดาผู้อาศัยใกล้วังชั้นใน เมื่อดึกสงัดยังได้ยินเสียงขลุ่ยเซิงและขลุ่ยอวี่แว่วมาจากที่ไกล ราวกับดังมาจากเหนือหมู่เมฆ เด็ก ๆ ในตรอกซอยเที่ยวเล่นกันตลอดทั้งคืน ตลาดยามราตรีคึกคักจนถึงรุ่งสาง”
สรุปสั้น ๆ ก็คือ ครึกครื้นยิ่งนัก
เมื่อจ้าวหนิงกลับถึงที่พัก เขาก็อาบน้ำชำระกายจนหมดจด
ยามนี้เป็นเวลาโพล้เพล้ ไอร้อนค่อย ๆ สลายไป สายลมยามเย็นพัดโชยเป็นระลอก ใบไม้สีทองเบื้องหน้าตำหนักเหวินเต๋อร่วงปลิวว่อน
นั่นคือกลิ่นอายแห่งฤดูใบไม้ร่วง
ไม่นานนัก ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลง ดวงจันทร์กลมสีทองลอยเด่นขึ้นเหนือเวหา แขวนอยู่ระหว่างหมู่อาคารและตำหนักที่เรียงรายสลับซับซ้อน
เกาชิวเร่งรุดเข้าวัง
“ถวายคำนับฝ่าบาท”
“มาแล้วหรือ”
“ฝ่าบาทเสด็จกลับเมืองหลวง กระหม่อมมิได้ไปรอรับแต่ไกล มีความผิดพ่ะย่ะค่ะ”
“พอแล้ว ไม่ต้องใส่ใจเรื่องเหล่านี้ เราเรียกเจ้ามาเพราะมีเรื่องสำคัญจะหารือ”
“ขอฝ่าบาทโปรดชี้แนะ”
“คนที่เจ้าส่งไปตามหัวเมืองต่าง ๆ ทางใต้ จัดวางไว้เป็นอย่างไรบ้าง”
“ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย ทุกหัวเมืองล้วนจัดวางคนไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“ให้จับตาหัวเมืองสำคัญไว้ก่อน”
“กระหม่อมเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว” เกาชิวหยิบรายชื่อออกจากแขนเสื้อ แล้วยื่นถวาย “นี่คือรายชื่อคนที่ลอบส่งไปประจำตามหัวเมืองพ่ะย่ะค่ะ”