เช้ามืดวันที่ 5 เดือนสิบ เกาชิวสวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วมุ่งหน้าไปยังคุกของสำนักองครักษ์หลวงกลางดึก
เขาครุ่นคิดอยู่ในใจ หากคำพูดของสตรีสกุลหลี่เป็นความจริง เรื่องนี้คงกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่!
ช่วงนี้สำนักตรวจการทหารกำลังสอบสวนสีก้งกับหลิวกวงซื่ออย่างเข้มข้น เกาชิวรู้เรื่องนี้ดี ทั้งยังมีขุนนางจากสำนักองครักษ์หลวงเข้าร่วมเป็นผู้สังเกตการณ์ด้วย นั่นหมายความว่าราชสำนักกำลังจะลงโทษคนบางกลุ่มอย่างเด็ดขาด
นี่เป็นช่วงเวลาที่อ่อนไหวอย่างยิ่ง
เขาพลันนึกถึงเรื่ององค์รัชทายาทเมื่อสองวันก่อนอีกครั้ง เรื่องที่ทรงไปเลี้ยงแกะในฟาร์มหลวง โดยมีหงฉู่ รองเสนาบดีฝ่ายทัดทานซ้ายคอยยุยงอยู่เบื้องหลัง
องค์รัชทายาทได้รับการคุ้มครองจากจ้าวกวนเจีย ส่วนแกะก็ถูกจัดการไปแล้ว ทว่าหลังจากนั้นกลับสาวไปถึงเครือข่ายลักลอบค้าของเถื่อนที่สมคบกับแคว้นจิน
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ หงฉู่รับเงินจากหลิวเหยียนชิ่ง
หลิวเหยียนชิ่งเป็นขุนพลใหญ่แห่งกองทัพรักษาพระองค์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ เบื้องหลังมีเครือข่ายใหญ่เพียงใดจึงคอยผลักดันให้ช่วยเหลือสีก้งกับหลิวกวงซื่อ?
เกาชิวเคยเห็นความซับซ้อนยุ่งเหยิงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือด้วยตาตนเอง ครั้งนั้นเขาไปสร้างผลงานทางทหารกับกองทัพตะวันตก และอดทอดถอนใจต่อความโกลาหลของกองทัพแต่ละสายไม่ได้
เมื่อมาถึงหน้าสำนักองครักษ์หลวงก็ล่วงเข้ายามจื่อแล้ว เกาชิวเดินเข้าไปในที่ทำการ เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาเตรียมขนมกับชาไว้เรียบร้อย
เขาสอบสวนสตรีสกุลหลี่อย่างละเอียดถี่ถ้วน
เมื่อการสอบสวนทุกอย่างเสร็จสิ้น เกาชิวก็เดินออกมาด้วยความอ่อนล้า
เขามองสีสันบนฟากฟ้าไกล แล้วเอ่ยเพียงประโยคเดียวว่า “มืด! มืดบัดซบจริง ๆ!”