วันที่ 23 เดือนเก้า หลี่ซื่อฝู่ออกเดินทางจากกองทัพเป่าอัน ข้ามหุนโจวฉวน มุ่งหน้าสู่จิ่งลี่จิ่ง
ในเวลานั้น ชาวซีเซี่ยทางหลงโจวไม่รู้เลยว่ากองทัพซ่งส่งทหารชั้นยอดสองหมื่นนายออกมาแล้ว
ช่วงบ่ายวันที่ 23 เดือนเก้า หลี่อวี้นำทัพหนึ่งหมื่นนายเดินทางถึงหงโจวอย่างรวดเร็ว
ความจริงหลี่อวี้ไม่อยากมา ทั้งหมดเป็นเพราะใครบางคนชื่อหนิงโหมวหนิงเค่อเหรินคอยเป่าหูหลี่ฉาเกอ
หลี่อวี้มาหงโจวไม่ใช่เพื่อรักษาเมือง แต่จะยกทัพจากหงโจวลงใต้โดยเร็ว บุกโจมตีกองทัพเป่าอันของต้าซ่ง แล้วลุกลามให้ไฟสงครามแผดเผาไปถึงที่นั่น บีบให้กองทัพซ่งต้องละทิ้งการโจมตีที่เซี่ยโจวเพื่อกลับไปช่วย
หลังสูญเสียทหารไปหกหมื่นนาย หลี่อวี้ก็หมดความมั่นใจ ไม่กล้าขัดคำสั่งหลี่ฉาเกอต่อหน้า จำต้องมายังแนวป้องกันหงโจวอย่างไร้ทางเลือก
แน่นอนว่า หลี่อวี้เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการส่งทัพใหญ่ลงใต้ไปโจมตีกองทัพเป่าอันของซ่งในทันที แต่ผู้นำทัพนั้นไม่ควรเป็นตัวเขาเอง
แม่ทัพรักษาหงโจวของซีเซี่ยชื่อซี่เฟิงกู๋เย่ เป็นขุนนางตั่งเซี่ยง
เขาเป็นคนของหลี่ฉาเกอ
เมื่อมาถึงหงโจว สิ่งแรกที่หลี่อวี้ทำคือเตรียมเกาะอยู่ที่นี่ต่ออีกหลายวัน
หลี่อวี้ไม่อยากเป็นทัพหน้า เขาเป็นเชื้อพระวงศ์ประเภทเกียจคร้านอย่างยิ่ง หากไม่จำเป็นต้องออกรบด้วยตนเอง เขาก็ไม่คิดจะลงสนามรบเด็ดขาด
แต่ในสิบประโยคของซี่เฟิงกู๋เย่ มีถึงเก้าประโยคที่เอ่ยถึงหลี่ฉาเกอ อ้าปากก็หลี่ฉาเกอ หุบปากก็หลี่ฉาเกอ
สีหน้าเขาราวกับจะบอกว่า หากเจ้ายังไม่ขยับ ข้าจะไปฟ้องอ๋องจิ้นเสียเดี๋ยวนี้
หลี่อวี้ถูกบีบให้อยู่หงโจวต่อหนึ่งวัน ก่อนออกเดินทางอย่างเร่งร้อน