ในเมื่อเป็นลูกพลับนิ่ม ย่อมต้องกระตือรือร้นเป็นพิเศษ
คืนนั้น หน่วยสอดแนมของว่านเหยียนเลี่ยงเคลื่อนไหวคึกคักยิ่งกว่าเดิม ส่วนตัวเขาตื่นเต้นเสียจนไม่ได้นอนตลอดคืน
ในใจอัดอั้นด้วยโทสะ
ชีวิตก่อนอายุยี่สิบเอ็ดปีส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่ที่จวนฮุ่ยหนิง เรียกได้ว่าราบรื่นไร้อุปสรรค
เดิมทีคิดว่าหลังจากสังหารว่านเหยียนต่านและขึ้นครองบัลลังก์เป็นฮ่องเต้แคว้นจินแล้ว ชีวิตจะทะยานขึ้นสู่ฟ้าเก้าหมื่นลี้
ใครจะคิดว่าเพียงไม่กี่เดือน เรื่องราวกลับเลวร้ายลงทีละอย่าง
เริ่มจากเสบียงในจวนฮุ่ยหนิงถูกกองทัพซ่งเผาทำลาย ฉางชุนโจวโจวถูกกองทัพซ่งยึดครอง จากนั้นก็ได้รับข่าวว่าเหลียวหยางถูกกองทัพซ่งตีแตก
บัดนี้ตนยกทัพออกศึกด้วยพระองค์เอง เพิ่งเข้าด่านมาได้ไม่นานก็สูญเสียทหารไปสองหมื่นนาย
ความรู้สึกเช่นนี้ก็เหมือนกับว่า ฉันฉลาดปราดเปรื่องและมีความสามารถอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่เคยได้รับโอกาส จนในที่สุดวันหนึ่งฉันก็ได้โอกาส ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ใต้การควบคุมของฉัน
แต่ยังไม่ทันได้แสดงความสามารถ ก็พลันพบว่าฉันถูกคนกดลงกับพื้นขยี้ไปแล้วตั้งร้อยรอบ
บัดซบ! ถ้ามีความสามารถก็อย่าเล่นลูกไม้ลับหลังสิ มาสู้กันซึ่งหน้าให้รู้แพ้รู้ชนะ!
บัดนี้ ศัตรูปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าแล้ว
ว่านเหยียนเลี่ยงคิดว่ากองกำลังในมือคือเหอจาเหมิงอัน ทหารองครักษ์ของฮ่องเต้แคว้นจิน ซึ่งมีพลังรบแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ทั้งยังมีกำลังพลมากกว่าฝ่ายตรงข้าม
หลับตาก็ยังรู้ว่าฝ่ายตนได้เปรียบ!
แน่นอน นี่มิใช่เพราะพี่เลี่ยงหยิ่งผยอง
เพราะเหอจาเหมิงอันแข็งแกร่งจริง ๆ แทบจะมีฝีมือทัดเทียมกับกองทหารองครักษ์ของจินอูจู๋ สามารถปะทะกันซึ่งหน้าได้