น้ำเสียงของจงวั่งอ่อนโยนอยู่เสมอ ราวกับกำลังถ่ายทอดคำสอน อาจเกี่ยวข้องกับการที่เขาศรัทธาในพุทธศาสนา
ว่านเหยียนเกาไม่ยินยอม หมัดขวาของเขากำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
เขารู้ดีว่าความหมายของจงวั่ง แท้จริงก็คือความหมายของว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่
ยิ่งไปกว่านั้น ฤดูร้อนก็มาถึงแล้ว ฤดูร้อนในจงหยวนกับฤดูร้อนที่ซ่างจิง ซึ่งอยู่แถบฮาร์บิน เป็นโลกคนละใบกันโดยสิ้นเชิง
ชาวหนี่ว์เจินกลัวความร้อนเป็นทุนเดิม
อีกอย่าง พื้นที่ส่วนใหญ่ทางตะวันออกเฉียงเหนือดำรงชีพด้วยการประมงและล่าสัตว์ควบคู่กับการเพาะปลูก พวกเขาแตกต่างจากชนเผ่าเร่ร่อน เพราะยังต้องทำนาและออกล่าสัตว์
ข้อเสียของระบบโหมวเค่อและเหมิงอันก็คือ ทหารมิได้เป็นเพียงนักรบ หากยังเป็นแรงงานด้วย จึงไม่อาจอยู่ในสนามรบต่อเนื่องเป็นเวลานาน
แต่ระบบเกณฑ์ทหารของราชวงศ์ต้าซ่งแตกต่างออกไป ทหารอาชีพจะออกรบยาวนานเพียงใดก็ได้ มุ่งทำศึกโดยเฉพาะ ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น
ระหว่างที่ว่านเหยียนเกากำลังนิ่งเงียบ รายงานศึกอีกฉบับก็ถูกส่งมาถึงเยียนจิง
รายงานศึกจากที่ใดหรือ?
จากไท่หยวน!
สถานการณ์รบของกองทัพจินที่ไท่หยวนไม่สู้ดีนัก
ความหมายก็คือต้องส่งกำลังเสริม!
หากต้องส่งกำลังเสริมไปไท่หยวน ยังจะพูดเรื่องยกทัพลงใต้ครั้งใหญ่ในทันทีได้อย่างไร?
รายงานศึกจากไท่หยวนไม่ต่างจากฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้อูฐในใจของว่านเหยียนเกาหลังหัก
ว่านเหยียนเกานิ่งเงียบไปนาน ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “ถอนทัพเถิด จงหาน ถอนทัพ”
จงหานคว้ากระถางธูปบนโต๊ะฟาดลงพื้น แล้วก้าวฉับ ๆ ออกไป “ถอนทัพ!”
จงวั่งยิ้มขื่น “ถอนทัพเถิด ขอให้อันปานป๋อจี๋เลี่ยมีคำสั่งถอนทัพไปยังโหลวซื่อ”