เรื่องของจ้าวโก้วสอนให้รู้ว่า เมื่อเข้าไปพัวพันกับยุทธภพแล้ว หากคิดจะถอนตัว ย่อมยากยิ่งนัก
แม้จะลงจากเรือกลางคัน ก็ยังมีคนบอกว่า หากไม่หาทางกลับขึ้นเรือ เมื่อกัปตันคนนี้สิ้นใจ เจ้าก็จบสิ้นเช่นกัน
ส่วนเรื่องของจ้าวหนิงก็สอนให้รู้ว่า ในโลกนี้ไม่มีวิธีใดสมบูรณ์พร้อมที่จะแก้ไขความขัดแย้งทั้งปวง
ในปีนั้น การเปิดสมรภูมิเหลียวตงเป็นการแบกรับยุทธศาสตร์ใหญ่ที่มุ่งเคลื่อนย้ายไปทางตะวันออก คอยสกัดแคว้นจินในสมรภูมิตะวันออก ทั้งยังช่วงชิงพื้นที่ทางยุทธศาสตร์ให้เหอเป่ย เหอตง และจวนอันเป่ย
การสร้างแนวป้องกันเหอเป่ยกับจวนอันเป่ยขึ้นมา ก็ทำให้การทำลายแคว้นเซี่ยมีเวลาและพื้นที่มากขึ้น
เมื่อพิจารณาเช่นนี้ การเปิดสมรภูมิเหลียวตงจึงเป็นหมากที่จำต้องเดิน
เหลียวตงตั้งอยู่ห่างไกลออกไปโพ้นทะเลมาเนิ่นนาน ทว่าเมื่อก่อนยังพอพูดได้ อย่างไรเสียเหลียวตงก็ต้องพึ่งพาราชสำนักในการลำเลียงเสบียง และอาศัยราชสำนักจ่ายเบี้ยหวัด
ก่อนหน้านี้ การก่อกบฏเป็นเรื่องยากยิ่ง เพราะความเสี่ยงในการก่อกบฏสูงเกินไป
แต่จงอย่าลืมว่าโครยอเป็นดินแดนของต้าซ่งแล้ว ทั้งยังมีเสบียงอาหารอุดมสมบูรณ์
หากกองทัพเหลียวตงคิดก่อกบฏ ก็สามารถลอบขนเสบียงจากโครยอมาสะสมไว้ในเหลียวตงได้
ส่วนเบี้ยหวัดนั้น หากการค้าระหว่างซ่งกับจินรุ่งเรืองขึ้นในทะเลป๋อไห่ เงินทองจำนวนมหาศาลหมุนเวียนอยู่ที่นั่น จะมีคนในกองทัพเหลียวตงแอบค้าขายและกักตุนเงินตราหรือไม่?
หากทั้งเสบียงอาหารและเบี้ยหวัดได้รับการจัดการ เงื่อนไขพื้นฐานของการก่อกบฏก็ครบถ้วน
แน่นอน เพียงแค่เงื่อนไขพื้นฐานครบถ้วนเท่านั้น
จ้าวหนิงมิได้ปล่อยปละละเลยกองทัพเหลียวตงเสียทีเดียว