หากโชคดี บางทีอาจจับนายทหารได้สักสองสามคน แล้วตัวเองก็จะได้เลื่อนตำแหน่ง ต่อไปก็จะมีที่พำนักมั่นคงเป็นหลักแหล่ง
สรุปแล้ว ผู้คนที่เคยอยู่ในเหตุการณ์ต่างก็กำลังคำนวณผลประโยชน์กันอย่างออกรส เสียงลูกคิดดังเสียจนจ้าวโก้วซึ่งอยู่ไกลถึงทะเลใต้ยังได้ยิน
ส่วนเยว่เฟยกลับไปป้าโจว จัดระเบียบกิจการทหารที่นั่น ให้กองทัพพักฟื้นและบำรุงกำลัง เพื่อเตรียมยกขึ้นเหนืออีกครั้ง
ข่าวกองทัพหลวงพิชิตจินอูจู๋ที่เหอเจียนทยอยแพร่กระจายออกไปในช่วงหลายวันต่อมา
กองทัพและประชาชนเหอเป่ยที่เดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว เตรียมเข้าช่วยเหลือกองทัพหลวงของราชสำนัก ต่างได้ยินข่าวนี้ท่ามกลางความตึงเครียด ชั่วขณะหนึ่งแทบไม่กล้าเชื่อ
จนกระทั่งข่าวสารหลั่งไหลมาราวคลื่นยักษ์ สำนักข่าวแต่ละแห่งในเหอเป่ยต่างทยอยลงข่าวชัยชนะของกองทัพหลวง ผู้คนจึงยืนยันได้ว่า กองทัพหลวงเป็นฝ่ายชนะจริง ๆ
ชัยชนะครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา
ในบางพื้นที่ของจงซานฝู่ มีคนกล่าวอย่างไม่ปิดบังว่า “เยียนอวิ๋นจะกลับคืนมาได้! เยียนอวิ๋นจะกลับคืนมาได้!”
คนอีกกลุ่มหนึ่งกล่าวอย่างตรงไปตรงมายิ่งกว่า “เยียนอวิ๋นกลับคืนมาแล้ว!”
พวกเขาวิ่งบอกข่าวต่อกันด้วยความยินดีจนร่ำไห้
ชาวบ้านที่ว่างเว้นจากงานเกษตรบริเวณปากหมู่บ้านถามพวกเขาว่า เยียนอวิ๋นกลับคืนมาแล้วเกี่ยวอะไรกับคนอย่างพวกเขา ราชสำนักจะเพิ่มเงินให้สักอีแปะหรือไม่
คนหนึ่งในกลุ่มนั้นตอบว่า “เมื่อเยียนอวิ๋นกลับคืนมา แผ่นดินตอนในของเหอเป่ยก็จะไม่เกิดศึกอีก จงซานฝู่ไม่ใช่แนวหน้าอีกต่อไป ราชสำนักก็ไม่จำเป็นต้องเกณฑ์ทหารจำนวนมาก ประชาชนจะได้ไม่ต้องพลัดพรากจากภรรยาและลูกอีกเสียที!”
เหอเป่ยไม่ต้องเป็นสมรภูมิอีกแล้ว เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อกี่ปีก่อนกัน?