ต้วนเจิ้งเหยียน หรืออีกชื่อหนึ่งคือต้วนเหออวี้
บิดาของเขาชื่อต้วนเจิ้งฉุน ส่วนตัวเขาเป็นต้นแบบของต้วนอวี้ในนิยายของกิมย้ง
ต้วนเจิ้งเหยียนมีนิสัยอ่อนโยนและเปี่ยมเมตตา ขยันขันแข็งในการงานบ้านเมือง รักราษฎรดุจบุตร
เพื่อให้ค้าขายกับต้าซ่งได้สะดวกยิ่งขึ้น เขาจึงยอมสวามิภักดิ์และส่งบรรณาการแก่ต้าซ่ง ได้รับตำแหน่งจินจื่อกวงลู่ต้าฟู เจี่ยนเจี้ยวซือคง เจี๋ยตู้สื่ออวิ๋นหนาน ซ่างจู้กั๋ว (บรรดาศักดิ์ขุนนางสูงสุด) และราชาแห่งอาณาจักรต้าหลี่
ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรต้าหลี่กับต้าซ่งนับว่าดีไม่น้อย
กล่าวได้ว่า จางปังชางแทบไม่มีแรงต้านทางการเมืองในการเดินทางมาครั้งนี้
จางปังชางถูกนำตัวไปพบต้วนเจิ้งเหยียนก่อน
“คารวะองค์ราชาแห่งต้าหลี่”
“ราชทูตมาเยือน ข้าน้อยมิได้ออกไปต้อนรับถึงที่ ขอท่านโปรดอภัย”
จางปังชางคำนับตอบ
อย่างไรต้าหลี่ก็เป็นแคว้นบรรณาการ อีกทั้งจางปังชางยังเป็นราชทูตของโอรสสวรรค์ พิธีการต่าง ๆ จึงเต็มไปด้วยความเคารพนบนอบ
“ไม่ทราบราชทูตมาเยือนด้วยธุระอันใดหรือ?”
จางปังชางกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ข้าน้อยรับพระบัญชาจากโอรสสวรรค์ ให้มาซื้อมา”
“ซื้อม้า?”
“ใช่แล้ว ซื้อม้า”
“ราชทูตต้องการม้าจำนวนเท่าใด?”
จางปังชางประกาศอย่างองอาจ “มีเท่าใด ข้าซื้อทั้งหมด”
“ราชทูตล้อเล่นแล้ว ม้ามิใช่สิ่งที่ข้าน้อยจะบอกว่ามีแล้วก็มีได้”
จางปังชางกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ก่อนหน้านี้ม้าที่ต้าซ่งค้าขายกับต้าหลี่ราคาตัวละเท่าใด ท่านพอทราบหรือไม่?”
ต้วนเจิ้งเหยียนประหลาดใจอยู่บ้าง ราชทูตผู้นี้ช่างแปลกนัก ถึงกับไม่รู้ราคาม้าก่อนหน้านี้ แต่กลับกล้าพูดว่ามีเท่าใดก็จะซื้อเท่านั้น ไม่กลัวเขาตั้งราคาเอาตามใจหรือ?