ยามเย็นวันที่ 14 เดือน 2 กองทัพซ่งส่วนใหญ่รวมพลกันที่ลั่วจิง
เมื่อคืนก่อน กองทัพซ่งสังหารทหารจินไปเกือบ 5,000 นาย แต่ตนเองก็สูญเสียทหารไปหลายพันนายเช่นกัน
กองทัพซ่งมิได้หยุดพัก ก่อนฟ้ามืดในวันนั้น จ้าวหนิงก็นำทัพข้ามแม่น้ำลั่วขึ้นเหนือ
เมื่อรวมกับกองกำลังรักษาการณ์ในเมืองลั่วหยาง บัดนี้จ้าวหนิงมีกองทัพประจำการที่พร้อมออกรบเกือบ 70,000 นาย
เขามิได้นำกองลำเลียงเสบียงมาด้วย หลังข้ามแม่น้ำหวงเหอแล้ว ค่อยไปจัดหาเสบียงที่เจ๋อโจวก็ยังไม่สาย
ครั้นข้ามแม่น้ำหวงเหอ จงหานก็ยังคงใช้วิธีเดียวกับตอนข้ามแม่น้ำลั่ว
วันที่ 16 เดือน 2 กองทัพหลักของจงหานข้ามแม่น้ำหวงเหอ
ทหารจินที่จางซูเย่สกัดไว้มีเพียง 3,000 นาย ส่วนใหญ่เป็นพวกทำงานด้านส่งกำลังบำรุง
วันที่ 17 เดือน 2 กองทัพหลักของจ้าวหนิงข้ามแม่น้ำหวงเหอ ไปสมทบกับจางซูเย่
ถึงบัดนี้ จ้าวหนิงมีกองทัพในมือถึง 100,000 นาย
วันที่ 20 เดือน 2 กองทัพซ่งเข้าสู่เจ๋อโจวเพื่อเติมเสบียง แล้วออกเดินทางในวันเดียวกัน ไล่ตามกองทัพจิน
กองทัพซ่งเร่งเดินทัพ วันละ 70 ลี้
โดยปกติ ทหารราบเดินทัพได้วันละราว 50 ลี้
ภายใต้การตรวจตราด้วยพระองค์เองของฮ่องเต้ ความเร็วในการเดินทัพโดยรวมของกองทัพจึงเหนือกว่าปกติ
ขณะเดียวกัน จ้าวหนิงส่งทหารม้าไปติดต่อกองทัพซ่งที่ซ่างตั่งในหลงเต๋อฝู่ทันที เพื่อให้สกัดกองทัพจิน
หน่วยสอดแนมของจงหานส่งข่าวให้เขาอย่างต่อเนื่อง จงหานรู้ว่ากองทัพซ่งไล่ตามมาติด ๆ หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงหันกลับไปจัดการกองทัพซ่งอย่างไม่ลังเล
แต่ยามนี้เขากลับทำราวกับไม่ได้ยินเรื่องกองทัพซ่ง เดือน 2 แล้ว สถานการณ์ในไท่หยวนฝู่เป็นอย่างไรบ้าง เขาก็ไม่อาจรู้ได้
วันที่ 22 เดือน 2 จงหานรุกเข้าใกล้ซ่างตั่ง จ้าวหนิงก็ตามมาติด ๆ
ในที่สุด จ้าวหนิงก็เริ่มยั่วยุจงหานอีกครั้ง
เขายั่วยุอย่างไรน่ะหรือ?
เขาประกาศต่อสาธารณชนว่า ฮ่องเต้เสด็จนำทัพออกศึกด้วยพระองค์เอง