“พวกเจ้าถึงกับปล่อยให้ชาวยุโรปคนหนึ่งคว้าอันดับหนึ่งของภาคเรียนนี้ไปได้อย่างไร!”
ชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ สีหน้าเคร่งขรึมอยู่ระหว่างคิ้ว
คนผู้นี้มีนามว่าสวีกวงฉี่ เป็นอาจารย์ใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหางโจว
มหาวิทยาลัยหางโจวได้รับการยกย่องว่าเป็นสำนักศึกษาชั้นหนึ่งของโลก เคียงคู่กับมหาวิทยาลัยเปี้ยนจิง และโดดเด่นเป็นเอกในสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
ซ่งอิ้งซิงซึ่งนั่งอยู่อีกด้านกล่าวว่า “ชาวยุโรปผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ พรสวรรค์ด้านฟิสิกส์ของเขาเหนือกว่ากาลิเลโอเสียอีก”
สวีกวงฉี่ถามว่า “กาลิเลโอที่เจ้าพูดถึง คือคนที่ได้อันดับหนึ่งทุกวิชาในสาขาวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเปี้ยนจิงเมื่อ 40 ปีก่อนหรือ?”
“ใช่แล้ว เขาก็เป็นอัจฉริยะผู้หนึ่ง” ซ่งอิ้งซิงกล่าวด้วยความรู้สึกทอดถอนใจ
สวีกวงฉี่กล่าวว่า “หลังจากกาลิเลโอเดินทางกลับตะวันตกจากเปี้ยนจิงในปีนั้น เขาก็ช่วยวางรากฐานระบบวิทยาศาสตร์ใหม่ให้แก่ชาวตะวันตก อุตสาหกรรมยุคแรกของพวกเขาล้วนเกิดขึ้นจากน้ำมือเขา สงครามจูเหนียนเมื่อ 20 ปีก่อน กองเรือที่เจ็ดแห่งต้าซ่งพ่ายแพ้อย่างยับเยิน ก็เป็นผลจากเรื่องนี้เช่นกัน”
บรรยากาศภายในห้องเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย
สวีกวงฉี่จุดยาสูบมวนหนึ่ง ยาสูบชนิดนี้นำกลับมาจากอีกฟากของมหาสมุทรอันไกลโพ้น
จากนั้นเขายื่นให้ซ่งอิ้งซิงอีกมวน ซ่งอิ้งซิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าสูบซิการ์อยู่ในยามนี้ เป็นสินค้าของห้างการค้าหยางกู่”
พลางหยิบกล่องประณีตใบหนึ่งออกมา นำซิการ์สองมวนออกจากกล่อง แล้วยื่นให้สวีกวงฉี่หนึ่งมวน
ในตำนานเทพปกรณัมแห่งบูรพา หยางกู่คือสถานที่ซึ่งดวงอาทิตย์ขึ้น
หลังจากตำรากฎหมายธรรมชาติออกตีพิมพ์ กระแสมนุษยนิยมในต้าซ่งก็ดำเนินต่อเนื่องยาวนานกว่าร้อยปี
ตลอดเวลากว่าร้อยปีนั้น อารยธรรมบูรพาทั้งมวลคืบคลานไปข้างหน้าอย่างคดเคี้ยวท่ามกลางการถกเถียงทางความคิด
กองคาราวานจำนวนมากมิได้เพียงผ่านหลิงหยาเหมินไปถึงจูเหนียนทางใต้สุดของเทียนจู๋เท่านั้น หากยังเดินทางไปถึงชายฝั่งของทวีปสุดตะวันตก สร้างท่าเรือขนาดมหึมาขึ้นที่นั่น และว่าจ้างชนพื้นเมืองผิวคล้ำในท้องถิ่นให้ขุดแร่