หากเงินตราของชาวซีเซี่ยถูกแทนที่ ภายในซีเซี่ยก็ไม่มีธนาคารพาณิชย์คอยแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ทั้งยังไม่มีธนาคารกลางคอยควบคุมภาพรวม จึงไม่มีสิ่งใดจำกัดการพิมพ์เงินของต้าซ่ง
เรื่องนี้อธิบายอย่างไร?
ยกตัวอย่างเช่น พญาอินทรีอยากพิมพ์เงินหนึ่งพันล้านเพื่อไปซื้อของจากกระต่าย แต่เงินของพญาอินทรีใช้จ่ายภายในแดนกระต่ายโดยตรงไม่ได้ ต้องแลกเป็นเงินกระต่ายเสียก่อน และการแลกเปลี่ยนนี้ก็เป็นหน้าที่ของธนาคารพาณิชย์
จากนั้นธนาคารพาณิชย์นำเงินตราต่างประเทศไปแลกในจำนวนเท่ากันกับธนาคารกลาง เพื่อให้ธนาคารกลางควบคุมเงินตราต่างประเทศโดยรวม
แต่ปัญหาคือ พญาอินทรีอยากพิมพ์เงินเท่าไรก็ได้อย่างนั้นหรือ?
ไม่ใช่!
เงินของพญาอินทรีต้องนำไปลงทุนในแดนกระต่าย กระต่ายบอกว่าข้ารับการลงทุนเพียงหนึ่งร้อยล้าน ส่วนอีกเก้าร้อยล้านของพญาอินทรีก็เข้ามาไม่ได้
นี่คือแบบจำลองพื้นฐานของการควบคุมเงินตราต่างประเทศ
แท้จริงแล้ว การเปิดประเทศของกระต่ายก็คือการเปิดรับเงินทุนจากต่างชาติ
เพียงแต่เงินทุนต่างชาติไม่อาจหลั่งไหลเข้ามาอย่างไร้ขอบเขต มีจ่งก่วนใหญ่คอยปรับเปลี่ยนตามสภาพของประเทศ
หากพญาอินทรีลงทุนไปหนึ่งพันล้าน วันหนึ่งได้กำไรกลับมาหนึ่งแสนล้าน แล้วต้องการถอนเงินทั้งหมดออกไป ก็ต้องแลกเงินจำนวนนี้เป็นเงินพญาอินทรีก่อนจึงจะนำออกไปได้ จึงต้องไปแลกที่ธนาคาร
หลังธนาคารแลกเงินให้แล้ว ในมือก็มีเงินกระต่ายเพิ่มขึ้นหนึ่งแสนล้าน ขณะที่เงินกระต่ายในตลาดลดลงหนึ่งแสนล้าน ธนาคารจึงต้องหาทางทยอยปล่อยเงินจำนวนนี้กลับเข้าสู่ตลาด มิฉะนั้นจะส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ
คราวหน้าพญาอินทรีกลับมาอีก คราวนี้ต้องการมากกว่าเดิม ครั้นได้กำไรก็ถอนทุนไป กระต่ายก็ต้องเติมเงินเข้าไปอีก