ความคืบหน้าในการเจรจาสงบศึกระหว่างซ่งกับจินเป็นไปอย่างรวดเร็ว โดยมีหลี่รั่วสุ่ยเป็นตัวแทนฝ่ายซ่ง เจรจารายละเอียดกับว่านเหยียนอู๋ต๋าปู
ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงกันอย่างราบรื่นหลายประการ ดังนี้
หนึ่ง ทั้งสองฝ่ายเป็นแคว้นพี่น้อง ผูกไมตรีต่อกันชั่วกาล
สอง ทั้งสองฝ่ายเปิดการค้าอย่างเต็มรูปแบบ ใช้การค้าเสรี ไม่ตั้งตลาดการค้าควบคุมอีกต่อไป ให้ประชาชนเป็นผู้ดำเนินการกันเอง
ข้อที่สองนี้เป็นสิ่งที่จ้าวหนิงย้ำเป็นพิเศษ และเป็นเงื่อนไขที่แคว้นจินจำต้องยอมรับ
ว่านเหยียนอู๋ต๋าปูรับปากทุกข้อ
สาม ทั้งสองฝ่ายจะส่งทูตไปเยี่ยมเยียนกันทุกปี
สี่ ทั้งสองฝ่ายกำหนดเขตแดน โดยถือแนวตั้งแต่อวิ๋นเน่ยโจว ด่านเยี่ยนเหมิน ทางใต้ของเว่ยโจว และอี้โจว ไปจนถึงป้าโจวเป็นเส้นแบ่ง ส่วนเหลียวตงให้ก้ายโจวเป็นเขตแดน พื้นที่ทางใต้ของก้ายโจวเป็นของซ่ง ส่วนทางเหนือเป็นของจิน
ห้า ทั้งสองฝ่ายตกลงถอนทหารสามแสนนายออกจากชายแดนภายในสามปี
ข้อตกลงทั้งห้าข้อนี้ตรงไปตรงมาและลึกซึ้งกว่าการเจรจาสงบศึกระหว่างซ่งกับจินครั้งก่อน ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ว่านเหยียนอู๋ต๋าปูยังตัดสินใจรับรองข้อตกลงโดยตรง แสดงว่าก่อนออกเดินทาง จักรพรรดิแคว้นจินว่านเหยียนต่านได้กำหนดเส้นตายไว้ให้เขาแล้ว
ข้อตกลงทั้งห้าข้อนี้ไม่ได้เกินเส้นตายของว่านเหยียนต่านแม้แต่ข้อเดียว
การเจรจาจึงราบรื่นถึงเพียงนี้
วันที่ยี่สิบแปดเดือนสาม ทั้งสองฝ่ายลงนามในสัญญาสงบศึกซ่งจินอย่างเป็นทางการ ณ เปี้ยนจิง ผู้คนเรียกข้อตกลงนี้ว่า “พันธมิตรเปี้ยนจิง”
วันที่ยี่สิบเก้าเดือนสาม ข่าวการสงบศึกซ่งจินขึ้นพาดหัวหนังสือพิมพ์ในเมืองหลวงทั้งสี่แห่ง ทั่วแผ่นดินจึงสั่นสะเทือนในชั่วขณะ