กองทัพซ่งเคลื่อนเข้าสู่ประตูเมืองฝั่งตะวันตกอย่างรวดเร็ว ทหารเจียวจื่อที่อยู่ตรงนั้นทำเพียงสิ่งเดียว นั่นคือวางอาวุธลง!
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว
พลังรบที่กองทัพซ่งแสดงออกมานั้นแข็งแกร่งเกินไป โดยเฉพาะหน้าไม้ของกองทัพซ่ง
พลหน้าไม้เป็นกำลังที่ใช้สยบกองทัพซึ่งขาดแคลนเกราะโดยเฉพาะ
หากยกสงครามซ่ง–เซี่ยที่ยืดเยื้อมานับร้อยปีเป็นตัวอย่าง ในช่วงแรกซีเซี่ยใช้ทหารม้าบดขยี้กองทัพซ่ง
ภายหลัง กองทัพรักษาพระองค์ตามหัวเมืองต่าง ๆ ในส่านซีแห่งต้าซ่งได้รับการปฏิรูป โดยจัดให้มีพลหน้าไม้ถึง 70% ซึ่งเตรียมไว้รับมือชาวซีเซี่ยโดยเฉพาะ
นับแต่นั้น การรบกับซีเซี่ยก็ง่ายดายยิ่งนัก
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับทัพจินซึ่งมีอัตราสวมเกราะสูง กลับใช้ไม่ได้ผล ดังนั้น กองทัพตระกูลเยว่ในประวัติศาสตร์จึงปรับเปลี่ยนยุทโธปกรณ์เพื่อรับมือทัพจินโดยเฉพาะ
ส่วนการรบกับเจียวจี่ เพียงจัดพลหน้าไม้ควบคู่กับพลดาบและขวานก็เพียงพอแล้ว
เมื่อมีแม่ทัพเลื่องชื่ออย่างอู๋หลินนำทัพ ทัพที่เคลื่อนผ่านเส้นทางนี้จึงกวาดล้างศัตรูได้ราวกับไม้ไผ่หัก
เพราะกองทัพซ่งแสดงพลังรบอันแข็งแกร่งออกมา ภายในเมืองทังลองจึงมีคนจำนวนมากเกิดความคิดยอมจำนน
การตายของหวังเชียนยิ่งเร่งให้ฝ่ายยอมจำนนลงมือ
กองทัพซ่งเข้าสู่เมืองทังลองโดยปราศจากแรงต้าน
สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือเปลี่ยนกำลังทหารเจียวจื่อที่ประจำอยู่ตรงประตูเมืองฝั่งตะวันตกทันที
หวังจวิ้นกับคนบางส่วนจากฝ่ายยอมจำนนมาถึงประตูเมืองฝั่งตะวันตกแล้ว
ภายในเมืองยังคงเงียบสงัด ในตรอกมีเสียงสุนัขเห่าดังมาเป็นครั้งคราว บนถนนใหญ่แทบไม่มีผู้คน
ผู้บุกเบิกแนวหน้าคือเหยียนเผย
เหยียนเผยเหลือบมองพื้นข้างกาย เห็นนายทหารเจียวจื่อที่ถูกสังหารนอนอยู่คนหนึ่ง เขาก็คาดเดาได้ทันทีว่านายทหารผู้นั้นอาจเป็นฝ่ายต่อต้านศึก จึงถูกพวกเขาฆ่าทิ้ง