หลังหลิวเฮ่อจัดแจงคนเรียบร้อยแล้ว ก็กลับมารายงาน
“ใต้เท้าหลี่ ทุกอย่างแจ้งลงไปแล้ว ข้าน้อยจะไปตรวจสอบให้แน่ชัดโดยเร็ว”
“อืม”
หลิวเฮ่อมองเหล่าทหารที่กำลังรวมพลอยู่รอบด้าน ก่อนถามว่า “พวกเราจะไล่ตามหรือไม่?”
“ไม่ ยึดเมืองจัวหลัวก่อน”
หลิวเฮ่อกล่าวทันทีว่า “ข้าน้อยยินดีนำคนเข้าไปตรวจดู”
“เจ้าไม่ต้องไปแย่งเรื่องสนุกหรอก ให้เหออวี้ไปเถิด”
“ข้าน้อยทำได้!”
“เปิดโอกาสให้ผู้อื่นบ้าง”
หลิวเฮ่อเข้าใจในทันที จึงกล่าวว่า “ขอรับ!”
ไม่นานเหออวี้ก็มาถึง “ใต้เท้าหลี่”
“คนซีเซี่ยหนีออกจากเมืองแล้ว พวกเราต้องเตรียมการไว้สี่ทาง” หลี่เยี่ยนเซียนวาดแผนที่อย่างง่ายลงบนพื้น “เหออวี้ เจ้านำทหารสามพันนายเข้าเมืองไปตรวจดู พยายามลดความสูญเสีย หากยอมจำนนก็รับไว้”
“ขอรับ!” เหออวี้มิได้ขุ่นเคือง หลี่เยี่ยนเซียนนำกำลังมาช่วยหลานโจว ยามนี้มีชื่อเสียงสูงสุด เขาจึงปฏิบัติตามคำสั่ง
“หลิวเฮ่อ เจ้านำทหารสามพันนายไล่ตามจากทางนี้ เมื่อไล่ทัน หากยอมจำนนก็รับไว้ หากไม่ยอมแพ้ สังหารให้สิ้น!”
“ขอรับ!” หลิวเฮ่อรับคำ
“ข้าจะนำทหารสามพันนายไปทางนี้ ส่วนตรงนี้ยังมีกำลังซุ่มโจมตีอีกหนึ่งพันนาย แต่พวกศัตรูซีเซี่ยอาจไม่ใช้เส้นทางนี้ หากไล่ตามไม่ทัน ก็ให้มารวมพลกันที่นี่”
หลิวเฮ่อถามต่อว่า “หากไล่ตามไม่ทัน มารวมพลกันที่นี่แล้วถอนกำลังกลับหรือ?”
“ไม่ ให้เหล่าทหารเตรียมเสบียงแห้งติดตัวไปสองเดือน!”
“สองเดือนหรือ?”
“ไปได้แล้ว!”
“ขอรับ!”
“ประชากรซีเซี่ยมีไม่มากมิใช่หรือ? แค่กองบัญชาการทหารจั๋วหลัวเหอหนานแห่งนี้ก็มีคนรวมกันเพียงสามหมื่น” หลี่เยี่ยนเซียนกล่าว “หากกวาดล้างได้หมดในคราวเดียว ก็จะบั่นทอนกำลังศัตรูซีเซี่ยอย่างหนัก!”