ว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่ตายแล้วหรือ?
จ้าวหนิงครุ่นคิดซ้ายขวา นึกไม่ออกว่าในประวัติศาสตร์ว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่ตายในปีนี้หรือไม่
เขาจำไม่ค่อยได้
แต่เขารู้ว่า หลังว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่แล้ว ผู้ที่จะขึ้นครองราชย์ย่อมไม่ใช่ว่านเหยียนจงผาน
น่าจะเป็นเจ้าคนที่ชื่อว่านเหยียนต่านกระมัง?
ดูเหมือนแคว้นจินจะเริ่มปฏิรูปครั้งใหญ่ในรัชสมัยของว่านเหยียนต่าน
เหตุใดจึงกลายเป็นว่านเหยียนจงผานไปได้?
จ้าวหนิงยืนนิ่งครุ่นคิดอยู่นาน
ดีเหลือเกิน!
นี่มันดีเสียยิ่งกว่าดี!
ว่านเหยียนต่านผู้นั้นมิใช่คนดีอะไร แต่ว่านเหยียนจงผานกลับโง่เขลากว่ามาก
ว่านเหยียนจงผานขึ้นชื่อว่าเป็นฝ่ายรักสันติ เรียกได้ว่าเป็นฉินฮุ่ยแห่งแคว้นจิน เป็นพวกเดียวกับว่านเหยียนชางอย่างแท้จริง
ตกลงเขาขึ้นครองบัลลังก์ได้อย่างไร?
มิใช่กำหนดว่านเหยียนต่านเป็นอันปานป๋อจี๋เลี่ยแล้วหรือ?
หรือเจ้าหมอนั่นจะก่อรัฐประหาร?
คิดอยู่ครู่หนึ่ง จ้าวหนิงก็รู้สึกว่าเรื่องว่านเหยียนจงผานขึ้นสู่อำนาจอย่างไรนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป สิ่งสำคัญคือ โชคชะตาของแผ่นดินกำลังหวนกลับมาสู่ต้าซ่งอีกครั้ง
ตราบใดที่ว่านเหยียนจงผานยังอยู่ การขัดขวางกันเองภายในแคว้นจินก็จะดำรงอยู่ได้อีกหลายปีเป็นอย่างน้อย
หากว่านเหยียนต่านขึ้นครองราชย์ เขาย่อมพึ่งพาจงกานกับอูจู๋และคนอื่น ๆ กำจัดจงผานกับว่านเหยียนชาง ตลอดจนพวกฝ่ายรักสันติ แล้วค่อยเขี่ยว่านเหยียนจงหานออกไป
ท้ายที่สุด อูจู๋จะกุมอำนาจไว้แต่ผู้เดียว เริ่มปฏิรูปภายในครั้งใหญ่ และยกทัพลงใต้ต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน
หากพัฒนาการเป็นไปตามเส้นทางในประวัติศาสตร์ ย่อมไม่เป็นผลดีต่อจ้าวหนิง
จินอูจู๋เป็นคนที่รับมือได้ยากยิ่ง เขามีทั้งสติปัญญาทางการเมืองสำหรับการปฏิรูปภายใน และความสามารถทางการทหารสำหรับการทำศึกภายนอก