กองทัพจินชุดแรกที่เพิ่งบุกถึงช่องโหว่ถูกกระสุนปืนใหญ่ถล่มจนโล่ในมือแตกกระจาย ร่างคนปลิวขึ้นฟ้าราวเศษหญ้าต้องลม
แรงกระแทกมหาศาลซัดผู้คนปลิวไปอีกนับไม่ถ้วน
ระเบิดสะเทือนฟ้าถูกโยนออกไปเป็นระลอก ราวกับเทเกี๊ยวลงจากหม้อ เสียงระเบิดดังสลับกันไม่ขาดสาย ท่ามกลางเสียงกรีดร้องระงม
ควันสีเขียวฟุ้งกระจายไปทั่ว กลิ่นดินปืนฉุนจมูก
กองทัพจินถูกตีถอยไปกลุ่มหนึ่ง ทว่าการโจมตีของทั้งสองฝ่ายยังไม่ยุติลง
ห่าธนูหนาแน่นพุ่งข้ามกำแพงเมืองไปมา หลายแห่งในเมืองถูกลูกธนูปักพรุน ผู้คนไม่น้อยก็ถูกยิงบาดเจ็บ
ขณะที่กองทัพซ่งกำลังบรรจุกระสุน จู่ ๆ ระเบิดสะเทือนฟ้าหลายลูกก็ถูกขว้างสวนจากนอกเมืองเข้ามา
ระเบิดกลางแถวทหารซ่ง เศษเหล็กปลิวกระจายไปทั่ว
แรงระเบิดหลายระลอกทำให้แม้แต่ผู้สวมเกราะเหล็กบางคนก็ยังได้รับบาดเจ็บ
“กองทัพจินก็มีระเบิดสะเทือนฟ้า! เร่งส่งกำลังเสริมจากแนวหลัง!”
เสียงนายทหารถูกกลบหายไปในความโกลาหลของฝูงชน
ทั้งสองฝ่ายเปิดศึกนองเลือดที่สุด ณ บริเวณนี้
ทั้งสองฝ่ายขว้างระเบิดสะเทือนฟ้าจนหมดสิ้น ส่วนลูกธนูก็ยิงออกไปแล้วไม่รู้กี่แสนดอก
ภายใต้เสียงคำรามของปืนใหญ่เหล็ก ช่องโหว่เต็มไปด้วยซากเนื้อและเกราะแตกยับที่บิดเบี้ยวกองพะเนิน
ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ปืนใหญ่เหล็กบางกระบอกถึงกับไม่มีเวลาระบายความร้อน ยิงต่อเนื่องหลายครั้งจนลำกล้องระเบิด
ทหารราบสวมเกราะเหล็กทยอยปีนข้ามกองศพ บุกเข้าไปไม่ขาดสาย
เห็นได้ชัดว่าปืนใหญ่เหล็กใช้การไม่ได้อีกต่อไป
ทหารสวมเกราะปู้เหรินของกองทัพซ่งถือขวานศึกและค้อนเหล็กไว้ในมือ แบกเกราะหนักหลายสิบชั่ง ทยอยกรูกันไปยังช่องโหว่
