“เหตุใดพวกเราจึงต้องไปยังทวีปใต้?” เด็กหนุ่มวัยราวสิบเจ็ดสิบแปดปีเอ่ยถาม
เด็กหนุ่มผู้นี้มีรูปลักษณ์แตกต่างจากชาวจงถู่ทั่วไป เบ้าตาลึก จมูกใหญ่และโด่งเป็นสัน
ทว่ากลับมีความงามหมดจดและความเฉลียวฉลาดแบบชาวจงถู่
เขามีรูปลักษณ์ของคนเลือดผสม
“ท่านอ๋องจวิ้น ทวีปใต้เท่านั้นจึงมีเรือรบที่ตอบสนองความต้องการของพวกเราได้”
ผู้ตอบคำถามจ้าวเหยียนมีนามว่าผู่กานเจี่ย เขามีรูปลักษณ์แบบชาวต้าสืออย่างแท้จริง
“ทวีปใต้เป็นดินแดนป่าเถื่อน ไฉนจึงมีเรือรบที่ตอบสนองความต้องการของพวกเราได้?” จ้าวเหยียนถามอย่างไม่เข้าใจ
“ท่านอ๋องทรงทราบหรือไม่ว่าเจ้าของทวีปใต้เป็นผู้ใด?”
“ข้าได้ยินมาว่าน่าจะเป็นฉงกั๋วกงกระมัง?”
“แล้วท่านทราบหรือไม่ว่าแต่ก่อนฉงกั๋วกงมีฐานะเช่นไร?”
“ข้าเคยได้ยินเสด็จพ่อกล่าวถึงครั้งหนึ่ง เขาเป็นพระโอรสองค์โตของอดีตฮ่องเต้”
“อ๋องคังเคยเล่าเรื่องในอดีตของเขาให้ท่านฟังหรือไม่?”
“ดูเหมือนจะตรัสเพียงว่าเขากระทำผิด จึงถูกเนรเทศไปยังทวีปใต้”
“ฉงกั๋วกงผู้นี้มิได้เป็นเพียงพระโอรสองค์โตของอดีตฮ่องเต้เท่านั้น แต่แรกเริ่มยังเป็นรัชทายาทด้วย กล่าวกันว่าในปีนั้นอดีตฮ่องเต้ทรงผลักดันนโยบายใหม่ เขาคัดค้านจึงถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาท ภายหลังสร้างความชอบจากศึกชายแดนหลายครั้ง จึงได้รับการเลื่อนเป็นอ๋องเหลียว ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีไม่น้อยกับแม่ทัพหาน ผู้สร้างความชอบในการศึกเลื่องชื่อในต้าซ่งเวลานั้น”
“แม่ทัพหานที่ท่านกล่าวถึง คืออ๋องฉีหรือ?”