อวี๋ยุ่นเหวินรู้ดีว่าเมื่อครู่คำพูดของหวังป๋อเยี่ยนหาใช่คำยกยอหรือเห็นชอบในตัวเขาอย่างแท้จริงไม่
อีกทั้งยังจงใจสร้างภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบให้เขาต่อหน้าผู้คน
หากเป็นเช่นนั้น ต่อไปเมื่อเขาเข้าสู่เส้นทางขุนนาง เพียงเกิดข้อผิดพลาดเล็กน้อย ภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบนี้ก็จะปรากฏรอยร้าวอย่างรวดเร็ว
สิ่งใดยิ่งสมบูรณ์ไร้ที่ติ เมื่อเกิดรอยร้าวแม้เพียงน้อย รอยนั้นก็ยิ่งสะดุดตาอย่างเห็นได้ชัด
ดังนั้นผู้ที่คิดยกตนว่าเป็นผู้ทรงคุณธรรมอันประเสริฐส่วนใหญ่จึงต้องแสดงละครต่อไปตลอดเวลา เมื่อเอาแต่แสดงละครเช่นนี้ แล้วจะบริหารราชกิจอย่างยึดถือความจริงได้อย่างไร?
ด้วยเหตุนี้อวี๋ยุ่นเหวินจึงกล่าวเช่นนั้นต่อหน้าทุกคน บอกให้ทุกคนรู้ว่าเขาไม่ได้สมบูรณ์แบบ อย่าได้แต่งเติมรัศมีให้เขาไปเรื่อย ที่นี่การจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้เรียบร้อยสำคัญกว่าการยกยอเขา
ก่อนที่ทุกคนจะทันเอ่ยปาก เฉียนอวี้ชิงก็กล่าวขึ้นว่า “วันนี้ที่ประชุมหารือราชกิจกัน เพื่อหารือเรื่องการปฏิรูปห้างการค้าของหลวง”
ขุนนางทุกระดับของสำนักบูรพายังไม่ทันตั้งตัว เฉียนอวี้ชิงก็ให้คนนำเอกสารฉบับละเอียดแจกจ่ายแก่ขุนนางที่อยู่ในที่ประชุม
หลังทุกคนอ่านเอกสารจบ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังขึ้นทั่วสำนักราชกิจ
แต่ละคนต่างมีความคิดของตน
อวี๋ยุ่นเหวินกล่าวต่อว่า “ข้าจำได้ว่าในหนังสือ“ว่าด้วยเงินตรา”กวนเจียเคยอธิบายเรื่องมรรค วิถี วิธีการ และเครื่องมือไว้ช่วงหนึ่ง ไม่ทราบว่าทุกท่านยังจำได้หรือไม่?”
รอบข้างเงียบสงัด
จ้าวกวนเจียเคยเขียนหนังสือไว้หลายเล่ม ในเนื้อหาล้วนแฝงร่องรอยของลัทธิเต๋าอย่างเข้มข้น
“เคยเขียนไว้จริง ทั้งยังอธิบายอย่างละเอียด” เฉียนอวี้ชิงกล่าว “ไม่ว่าจะเป็นต่อแว่นแคว้นหรือต่อตัวบุคคล สิ่งที่เรียกว่ามรรค วิถี วิธีการ และเครื่องมือนั้น ขาดสิ่งใดไปไม่ได้ทั้งสิ้น”